De Genealogie van de Franekerstamboom
is door de Hr Dirk P. Hannema geschreven,
in 1989 gepubliceerd.

1.1    Inleiding

Genealogisch onderzoek wordt wel met een drug vergeleken. Eenmaal aan dit onderzoek begonnen, raakt men eraan verslaafd. Deze verslaving kan jaren duren, soms voor de rest van het leven! Daar ik niet wil dat dit met mij gebeurt, sluit ik dus hierbij het onderzoek in de hier gepresenteerde omvang af. Verderop in dit hoofdstuk worden nog uitgangspunten gegeven voor het voortzetten van de onderzoekingen.
Veel dank gaat uit naar mijn vrouw Bernadette, die meestal met veel, maar ook wel een enkele keer met minder geduld, het jarenlange besteden van mijn vrije tijd aan dit werk ondersteund en geduld heeft, zij het dan niet altijd stilzwijgend

Mijn bijzondere dank gaat ook uit naar de Leeuwarder genealoog Ype Brouwers, zonder wiens hulp de oudste twee generaties niet waren uitgezocht en verder nog vele gegevens, die misten, heeft kunnen opsporen.
Dit boekwerk is aan het 40 jarige huwelijk van mijn ouders gewijd, dat 2 jaar geleden herdacht werd. Het onderzoek kon echter nu pas worden afgesloten. 

1.2 Naamgebruik

 Interessant en belangrijk is het begrijpen van het naamgebruik in het verleden. Om te beginnen is de familienaam voor de meeste families eerst in 1810, per dekreet van Napoleon, ingevoerd. Vóór die tijd hadden weinig families een naam.
Het was dus toen erg moeilijk om mensen met dezelfde voornaam niet met elkaar te verwisselen en uiteraard de verwantschap vast te kunnen leggen. Daarom hield men zich aan strenge regels, die dan ook uiterst belangrijk zijn voor een genealogisch onderzoek. Dit is al moeilijk genoeg. zodra men niet meer aan de hand van een familienaam kan zoeken, zoals het geval is, zodra men tot vóór 1810 terugzoekt, wordt het genealogisch onderzoek moeilijker en tijdrovender.

Een der belangrijkste regels betrof de tweede naam; die was altijd de eerste naam van de vader. Dus als een vader Pieter een zoon Jan had, dan heette deze laatste voluit Jan Pieters. Bij het terugzoeken is dit van uiterste nut: zoeken we dus naar de vader van Jan Pieters in ons voorbeeld, dan weten we in ieder geval, dat hij Pieter heette.

Verder werden de kinderen afwisselend naar hun voorouders van vaders en van moeders kant genoerrrl. om verder te gaan met het voorgaande voorbeeld nemen we aan, dat onze Pieter Jans met Anna Philippus trouwt. De eerste zoon uit dit huwelijk zal dus naar zijn grootvader van vaders kant worden genoemd, Jan dus. Een tweede zoon naar de grootvader van moeders kant, Philippus. Een derde zoon wordt weer naar een voorouder van vaders kant genoemd. Meestal is dit de overgroot- of betovergrootvader om de kombinatie van twee gelijke namen (Pieter Pieters b.v.) te verhinderen, dat toch ook wel voorkomt. Is in ons voorbeeld Pieter Jans zoon van Jan Pieters en kleinzoon van Pieter Geerts, dan kan de derde zoon wel Geert genoemd worden. De drie zoons van Pieter Jans en Anna Philippus heten dus voluit Jan Pieters, Philippus Pieters en Geert Pieters. Dezelfde regels gelden voor dochters. Overlijdt een kind op jonge leeftijd, dan krijgt het eerst volgende kind, dat geboren wordt, weer dezelfde naam.

Door het naamgebruik is ook duidelijk te identificeeren de voornamen, die in de familie via de vrouwelijke of moeders kant worden opgenomen.

Het naamgebruik gaat wel door tot het midden van de negentiende eeuw, soms nog veel langer. Bij onderzoekingen en het terugzoeken kunnen op basis van de beschreven regels wel interessante conclusies getrokken worden. Personen met dezelfde tweede naam kunnen dus broers of zusters zijn, personen met dezelfde eerste naam kunnen neef of nicht, oom of neef, tante of nicht van elkaar zijn. Treft men twee of zelfs meer kinderen uit een huwelijk met dezelfde naam aan, dan kan men afleiden, dat de een dus vóór de geboorte van het volgende kind met dezelfde naam moet zijn overleden. 

1.3 De naam Hannema en het familiewapen

De naam Hannema, vroeger ook wel Hannama geschreven, is al oud. Het Lineageboek van Remmert van Sokkarna geeft al kennis van een zekere Tjerk van Hannema te Bakhuizen in de 15e eeuw (volgens de Genealogie Hannema van 1918; zie volgend hoofdstuk). Ook andere Hannemas worden omstreeks diezelfde tijd aangetroffen in andere gedeeltes van Friesland. De betekenis van de naam is niet geheel duidelijk. De etymologie van de naam zou kunnen duiden op 'zoon van Hanne of Hantje'. Hanne zelf zal waarschijnlijk wel van Johannes, maar zou ook zelfs van Hendrik kunnen afstammen.

Het wapen bestaat uit twee gedeeltes: de rechter helft met de friese adelaar duidt op een germaanse afstamming van vaders kant. De linker helft met de halve maan en een franse lelie, van elkaar gescheiden door een rode balk, toont een franse afstamming van moeders kant aan. De balk zou op een breuk in de familie of op een illegitieme oorsprong kurnien duiden. De halve maan duidt op de kruistochten, daar alleen diegenen dit in 't wapen mochten dragen, die tijdens de kruistochten tegen de mohammedanen gestreden hadden. Dit wijst op een oorsprong van de elfde of twaalfde eeuw van het wapen, tenminste het linker gedeelte daarvan.

1.4 de vijf stambomen

Onderzoekingen om de stamboom van de familie op te stellen z~Jn al vroeg begonnen. Begin deze eeuw kwam na veel werk de eerste genealogie Hannema tot stand, uitgegeven in 1918 en samengesteld door Sjoerd Hannema, geboren 10-11-1847 (van de Harlingen stamboom; zie verder). Vooral de Hannema familie uit Harlingen werd voor het merendeel uitgezocht, verder nog zeven andere fragmenten.

Vele andere Hannemas werden in dit boekwerk niet opgenomen. Mijn grootvader, Johannes Hannema (geboren 29-10-1885) en van de Franeker stamboom, moet van dit boekwerk kennis gehad hebben, toen hij, op zijn beurt, het onderzoek van wat wij nu de Hannema stamboom van Franeker noemen, deed. Hij heeft inderdaad deze laatste stamboom tot Jan Epkes Hannema in het begin van de achttiende eeuw teruggezocht. Daar aangekomen, zoals wij verder indit hoofdstuk zullen zien, raakte hij in een onoplosbaar probleem. Zo veronderstelde mijn grootvader (wat bij nader onderzoek fout bleek), dat de Franeker en de Harlinger 'takken' waarschijnlijk omstreeks 1700 uit elkaar gegroeid waren.

Na vele jaren heeft uiteindelijk Jacobus Hannema, geboren 28-5-1926 (weer van de Harlingen stamboom) in een groots werkstuk een volledige samenstelling van alle Hannemas gemaakt. Zijn onderzoekis (tot nu toe) ongepubliceerd gebleven, maar aan de hand van zijn voorlopig manuscript kunnen alle Hannemas in vijf stambomen samengebracht worden:

de Harlingen stamboom 

Deze stamboom werd, zoals reeds vermeld, al in de Genealogie Hannema van 1918 ~itgezocht, maar is door Jacobus Hannema uitgebreid met de afstammelingen van Johannes Sjoerds, geboren 15-9-1744. Veelvuldig voorkomende namen in deze stamboom: Johannes, Sjoerd en Jacobus.

de Franeker stamboom 

Deze stamboom is o.a. door mijzelf uitgezocht (zie volgend hoofdstuk). veelvuldig voorkomende namen zijn Jan, Pieter en Philippus.

de westergoo stamboom 

met Hantje Fetzes van Dedgum als stamvader en Hantje als meest voorkomende naam.                                           

de Oostergoo stamboom 

met Gosse Jakobs van Jelsum als stamvader en Gosse als meest voorkomende naam                 

de Ameland stamboom 

met Sytse Gerryts van Ameland als stamvader en Hendrik als meest voorkomende naam.              

Geen van deze vijf stambomen is uitgestorven. Elk heeft tot heden toe afstammelingen. Van de zeven fragmenten, die in het Hannema boekwerk van 1918 zijn vermeld, zijn geen aanknopingspunten gevonden met bovengenoemde stambomen. Met uitzondering van het fragment van Laes Hannema zoals verderop in dit hoofdstuk wordt vermeld - is zelfs geen enkel verder gegeven aan het licht gekomen, zodat men kan aannemen, dat de fragmenten uitgestorven zijn.

1.5 De Franeker Stamboom

Deze stamboom vindt zijn oorsprong in stamvader Epke, die in het eerste kwart van de zeventiende eeuw geboren werd. Epke (ook wel Ebe, Ebbe, of Eppe misschien ook Ypke) is een Friese naam, die echter ook in Groningen voorkomt en is verwant met de namen Eberhard, Edelbert en/of Albert. De naam Epke treft men in 't algemeen weinig aan.

Epke had een zoon Geert, die in 1648 geboren werd. Deze Geert Epkes vestigde zich in Bergum en werd "adsistent", later "executeur" van Tietjerksteradeel. Zijn positie als executeur was nogal belangrijk en zou met een soort kombinatie van deurwaarder en kommissaris van politie kunnen worden vergeleken.

Zijn zoon Epke Geerts (geboren ca 1675) werd schoolmeester te st. Jacobiparochie en eerst kleinzoon Jan Epkes (geboren ca 1708) vestigt zich in Franeker, laat zich daar inschrijven als burger en is als meester bakker en koopman bekend. Andere afstammelingen van Geert Epkes en Epke Geerts zijn gedeeltelijk uitgezocht, maar, zover bekend, gaan die takken niet veel verder.

Jan Epkes voert de naam Hannema tussen 1750 en 1770 in. Op grond van enkele gegevens formuleer ik in het volgende gedeelte van dit hoofdstuk twee hypothesen, die dit zouden kunnen verklaren.

Jan Epkes had twee zoons, die de familie voortzetten. Van de eerste zoon, Epke Jans, zijn nog een paar generaties uitgezocht, maar deze tak is verder uit gestorven.

De tweede zoon, Pieter Jans Hannema (geboren 4-9-1740) was koopman en wolkammer te Franeker en van hem stammen alle Hannemas van Franeker af. Hij had drie zoons: Jan Pieters (geboren 2-3-1774), Philippus Pieters (geboren 21-9-1778), en Lucas pieters, (geboren 9-3-1785). Deze zijn de stamvaders van de drie takken van de Franeker stamboom.

Van Philippus Pieters en Lucas Pieters zijn elk een afstammeling naar Amerika geëmigreerd. Dat het naamgebruik zo sterk was, duidt het feit aan, dat er in Amerika nog een Philip Hannema leeft, afstammeling van onze Philippus Pieters Hannema en een Lucas Petrus Hannema geleefd heeft, afstammeling van onze Lucas Pieters Hannema!

Enige voornamen, die vooral vroeger voorkwamen, zijn op de volgende wijze via de vrouwelijke kant in de familie gekomen: 

·         Pieter (Petrus) via Liefke Pieters, vrouw van Jan Epkes            (geb ca 1708)

·         Philippus via Gepke Philippus Salverda, vrouw van Pijtter Jans (4-09-1740)

·         Lucas via Gepke Philippus Salverda, vrouw van Pijtter Jans      (4-09-1740)

·         Gepke via Gepke Philippus Salverda, vrouw van Pijtter Jans      (4-09-1740)

·         Wouter via Jeltje Wouters van Assenr vrouw van Jan Pieters     (2-03-1774)

·         Dirk via Luutske Tjessinga,vrouw van Petrus Lucas                   (4-10-1811)

1.6 Verloop van de onderzoekingen

Verteld is al over Johannes Hannema, die als eerste de Franeker stamboom tot Jan Epkes Hannema wist terug te zoeken. Jammergenoeg is het resultaat van zijn onderzoek slechts mondeling aan mijn vader doorgegeven. De eerst volgende poging werd door wouter Hannema (geboren 26-10-1908) ondernomen, die een gedeelte van de Jan Pieters tak uitzocht. Dit onderzoek werd opgevolgd door dat van Peter Hannema (geboren 3-2-1953), die dezelfde tak verder uitzocht en ook gedeelijk de tak van Philippus Pieters. Hij was de eerste, die in 1981 de drie takken samenbracht en weer tot Jan Epkes Hannema terugvond. Wouter en Peter Hannema zijn van de Jan Pieters tak. 

Ikzelf begon praktisch gelijktijdig met Peter Hannema en ik kon al gauw kontact met hem opnemen. Eerst zocht ik gedurende enkele jaren de gehele Lucas Pieters tak en daarna de nog onopgeloste hiaten van de Jan Pieters en vooral van de Philippus Pieters tak uit. Met veel voldoening kon ik alle Hannemas in Amerika opsporen en dit gedeelte van het onderzoek is een verhaal op zich zelf. 

De afstammeling van de Philippus Pieters tak, Tjerk Ferdinand (geboren 16-9-1889), die in 1911 naar Amerika emigreerde, had ik gauw opgespoord. Van mijn vader had ik gehoord dat Foeke Petrus Hannema (geboren 15-2-1847), van de Lucas Pieters tak, ook naar America geëmigreerd was en zich in Chicago gevestigd had. Ik probeerde op goed geluk en inderdaad, in Chicago kon ik een Philip Hannema ontdekken; hij bleek echter een zoon van Tjerk Ferdinand te zijn ! Verdere afstammelingen van Tjerk kon ik toen gemakkelijk opsporen; het lukte zelfs naaste familie van hem in Nederland en Engeland terugtevinden!

Veel moeilijker was het met de afstammelingen van Foeke zelf. Daar ik ook tot de Lucas Pieters tak behoor, had ik wel van Foeke via ,mijn vader gehoord, maar wat hij wist bleek niet juist te zijn., Foeke zou alleen eert zoon en een dochter gehad hebben, waarbij de zoon in de eerste Wereldoorlog in Frankrijk zou zijn gesneuveld. De'dochter zou wel getrouwd geweest zijn, maar geen kinderen gehad hebben. 

Op een van de vele tochten naar het Rijksarchief in Leeuwarden kon ik mijn vrouw Bernadette overhalen mij te helpen en toch nog eens naar mogelijke kinderen van Foeke te zoeken, die wellicht in Nederland zouden zijn geboren, voordat hij met zijn familie in 1889 naar Amerika emigreerde. Zij had die dag meer geluk dan ik, die geheel onverrichter zake terugkeerde. Mijn vrouw vond n.l., dat Foeke maar liefst vier zoons en een dochter had en het leek mij toen direkt onwaarschijnlijk, dat geen van deze kinderen de emigratie overleefd zouden hebben en dat de Hannemas in Amerika uitgestorven zouden zijn. Maar hoe verder zoeken ? 

Het geluk wilde, dat Tjerk Hannema zich in dezelfde buurt van Chicago vestigde als Foeke een kwart eeuw vroeger. De twee Hannema families leerden elkaar kennen, maar wisten de familie relatie van elkaar niet (achter-achterneven). Het was dan ook Philip Hannema, die mij kon bevestigen, dat hij nog in de jaren 50 met twee kleinzoons van Foeke kontakt gehad had. Dit gaf mij weer moed en de overtuiging, dat de afstammelingen van Foeke "alife and well" in de V.S. leefden; maar ja, waar ? 

Telefoonboeken nazoeken is een voor de hand liggend antwoord. Maar dit betekent een bijna onbegonnen werk om van elk gedeelte, van elke plaats en gemeente in het wilde weg de telefoonboeken door te werken..... van een land met 260 miljoen mensen !!! Verder zijn er in Europa maar enkele telefoonboeken ueberhaupt te vinden, alleen van de paar grootste steden van Amerika. Na veel navragen in vele landen kon ik eindelijk in London een bibliotheek vinden, die microfilms van telefoonboeken van het grootste gedeelte (ca 90 %) van Amerika had. Nu kon ik dus een systematisch onderzoek instellen naar een speld in een hooiberg !

Ik maakte een lijst van de twintig meest bewoonde staten in Amerika, ook alom de grootst mogelijke kans te hebben in een beperkte onderzoekingstijd in London. Onverwachts moest ik ook voor mijn werk naar London, nam toen vier dagen vrij en begon met het moeizame naspeuren. De eerste drie dagen leverden wel een paar Hannemas op, maar jammergenoeg bleken deze na een telefonische navraag allen van de Harlingen stamboom· te zijn. De laatste dag leverde helemaal niets op

tot een half uur voordat ik moest ophouden om het vliegtuig terug te nemen. Een Charles Hannema kwam aan het licht inde staat Minnesota, maar was hij wel een afstannneling van Foeke Hannema'? Voor een antwoord moest ik wachten tot ik terug was ••• en jawel hoor, mijn werk was niet voor niets geweest; Charles bleek een achterkleinzoon van Foeke te zijn! 
Na dit kontakt was het een kwestie van maanden correspondentie en vlijtig werk om alle andere afstannnelingen van Foeke uit te zoeken.

Tijdens het opsporen van het nageslacht bleef het onderzoek van het terugzoeken bij Jan Epkes hangen. Dit kwam, omdat zijn geboorte niet in de DTB (Doop, Trouw en Begravenis) boeken van Franeker te vinden was. Afgeleid van zijn trouwdaturn in 1734 moest dit zötussen 1700 en 1715 zijn (mannen trouwden met ca 25 jaar; vrouwen iets eerder). Dit betekende waarschijnlijk dat hij ergens anders geboren was, maar waar nu verder zoeken '? Eerst werd in de omringende dorpen gezocht, maar dat leverde echter niets op. Dit zal dan ook wel het. zelfde probleem zijn geweest, waarover Johannes Hannema gestruikeld is.

Een paar jaar duurde deze impasse, totdat ik eindelijk in het burgerboek van Franeker vond, dat deze Jan Epkes "geboortig aan st. Jacobiparochie" was! Deze informatie kon ik ook Peter Hannema meedelen en gezamenlijk trachtten wij nu weer verder te komen. Dit lukte jamrnergenoeg niet, daar de DTB's van st. Jacobiparochie van die tijd er niet meer zijn.

Na een zekere tijd, toen ik zag, dat wij niet verder kwamen, nam ik met de genealoog Ype Brouwers van Leeuwarden kontakt op. Hij staat bekend om uiterst moeilijke kwesties te kunnen oplossen en vroeg hem om hulp. Inderdaad, hij slaagde erin de ouders van Jan Epkes in St. Jacobiparochie op te sporen; e~n tijd later zelfs ook alle vier grootouders. Hij heeft nog vele pogingen gedaan om de stamboom nog verder terug te brengen (zie volgend gedeelte van dit hoofdstuk), en heeft verder nog vele gegevens, die misten, kunnen opsporen. 

1.7 Uitgangspunten voor verdere onderzoekingen
 

Zoals hierboven reeds vermeld, is het onderzoek van de Franeker stamboom terug¬gebracht tot Geert Epkes, die in ieder geval al in 1679 te Bergum woonde. ook kon het jaar van zijn geboorte afgeleid worden, n.l. 1648. 
 

Ik heb nog verder teruggezocht naar de vader van onze Geert Epkes, een zekere Epke dus, die in het eerste kwart van de zeventiende eeuw moet zijn geboren. 
 

Om te beginnen werd het archief van Tietjerksteradeel uitputtend bewerkt, en gedeeltelijk ook de archieven van de buur gemeenten Achtkarspelen en Smallingerland. Er kwam een Epke Buwes aan het licht; het is de enige Epke die in de eerste. helft van 17e eeuw in Tietjerksteradeel voorkomt. Eveneens in Achtkarspelen vinden we hem nog eens terug. Even dacht ik, dat deze Epke Buwes niet alleen de vader van Geert Epkes kon zijn, maar dat wij hem zelfs aan een fragment uit de genealogie Hannema van 1918 konden aansluiten, n.l. het fragment van Walte Hannema te Koudum, via zijn afstammeling Buwe Waltes (als mogelijke vader van Epke Buwes). Het kon echter snel bewezen worden, dat deze Buwe Hannema te laat leefde om vader van Epke Buwes te kunnen zijn. Verder bleek uit de onderzoekingen, dat Epke Buwes ook niet de vader van Geert Epkes kon zijn. 
 

uit het grondig ingestelde onderzoek is te concluderen, dat waarschijnlijk in de zeventiger jaren van de 17e eeuw de post van "adsistent" in Tietjerksteradeel vrij kwam en dat, ergens van buiten deze gemeente (Friesland of elders), onze Geert Epkes en Antje Apkes daarop afkwamen. 
 

Een volgende stap was het doornemen van de klappers op de civiele sententieboeken van 1648 tot 1706 van het Hof van Friesland. Slechts twee Epkes, waaronder een Epke Jacobs te Ried in 1655 ridjn aandacht trok. In deze omgeving ging ik verder zoeken en kon ook een Epke Jans, van Tzummarum opsporen, die op 1-1-1650 te Schalsummet Antje Ryenckx trouwde. Gezien de eerste naam, zouden beide Epkes verwant kunnen zijn; maar met oog op de tweede naam was Epke Jans de betere "kandidaat voor het vaderschap" van Geert Epkes (zie hiervoor ook Epke in het hoofdstuk Index) . Het trouwjaar is weliswaar later dan het geboortejaar van Geert Epkes, maar dit zou verklaard kunnen worden dat het om een tweede huwelijk van Epke Jans gaat ……
 

Alle geklapperde delen van het rechterlijke archief van Barradeel en Franekeradeel werden op deze Epke Jans nagelopen. Hij werd uiteindelijk een keer aangetroffen; in 1650 (RA FRL LL6 228) lenen Epke Jans en Attie Riencx, echtelieden te Ried, 100 goudgulden van Sybe Sybrens en Hiltie Heyns te Boer.  Blijkbaar had dit echtpaar zich direct na hun huwelijk te Ried gevestigd, waar ook de bovengenoemde Epke Jacobs woonde. Er werden verder geen kinderen van dit echtpaar gevonden. 
 

Daar de namen Epke Jans en Epke Jacobs op een mogelijke verwantschap tussen beide personen wijzen (b.v. neef - oom), dacht ik nog aan de hypothese, dat Epke Jans, niet alleen de vader van Geert Epkes, maar óók een kleinzoon van Jacob Jans Hannema (geb ca 1556) van de Harlingen stamboom zou kunnen zijn. Dit is mogelijk, indien deze Jacob Jans met een "Epkes-dochter" zou zijn getrouwd en twee zoons Jan Jacobs en reeds genoemde Epke Jacobs zou hebben gehad. Die Jan Jacobs zou dan dus de vader van Epke Jans kunnen zijn. Er zijn tegenwoordig nog 

Verdere onderzoekingen werden nog van andere delen van Friesland gemaakt; alle autorisatieboeken, die tot dusverre van een klapper zijn voorzien, zijn nagelopen op de namen Epke en Geert. Dit bestrijkt ruwweg een kwart van heel Friesland. Er werden nog enkele Epkes gevonden (o.a. een Ypke Ruerdts te Workum in 1648), maar bij geen van allen kon ook het geringste verband met onze Geert Epkes gelegd worden. 


Een verdere poging werd in Groningen gedaan. Het is n.l. niet onmogelijk, dat Geert Epkes en Antje Apkes vanuit deze provincie naar Bergum trokken. De naam Epke komt ook in Groningen voor; maar het is vooral te bemerken,dat de naam Apke helemaal niet in Friesland voorkomt, in Groningen echter wel. Er werd inderdaad een Eppe Gerts gevonden, die in 1630 kerkvoogd te Vierhuizen / Ulrum was. Een paar andere gegevens kwamen aan het licht, maar geen verband met Geert Epkes. Een voorzichtige conclusie is dat die Eppe, die al in de periode 1628 tot 1638 "volop in't leven" stond, toch wat te oud lijkt om de vader van Geert Epkes te zijn. Hiermee heb ik het terugzoeken naar de vader van Geert afgesloten. 


Zouden er in de toekomst gegevens aan ' t licht komen, waardoor zou kunnen bewezen worden, dat de bovengenoemde Epke Jans een kleinzoon van Jacob Jans Hannema en de vader van Geert Epkes is, dan zou de Franeker stamboom aan die van Harlingen aansluiten. 

Als dit niet het geval zou zijn, dan is het ook nog mogelijk, dat de naam Hannema via de vrouw van Jan Epkes - Liefke Pieters - in de familie is gekomen. Deze tweede hypothese baseerd op een nieuw gegeven in het fragent vanLaes Laes Hannema van Harlingen (geen verbinding met de Harlingen stamboom). Een afstanuneling van deze Laes is n.l. Laes Laes Hannema, die te Harlingen op 26-11-1682 met Liefke Jelles Wetzens trouwt (dit gegeven komt niet in het boek¬werk van 1918 voor). 

De naam Liefke komt zo weinig voor, dat het niet onmogelijk is, dat de vrouw van Jan Epkes een kleindochter van dit echtpaar is. Dit is echter ook nog niet bewezen. 


Gezien de omvang van de bestede tijd aan het gehele onderzoek en ook de we1n1ge rechtstukken, die er nog van die tijd overgebleven zijn, besloot ik het onderzoek af te sluiten. Wanneer alle bestaande dokumenten met klappers zijn voorzien of gecomputeriseerde systemen zijn opgezet, kan dit in de toekomst aanleiding zijn voor iemand, die interesse heeft, om met dit onderzoek verder te gaan. Voor mij is het werk echter afgesloten ! 
 


 

1.8  Bemerkingen bij de volgende hoofdstukken

 

In het volgend hoofdstuk zijn alle Hannemas van de Franeker stamboom, in alfabetische wijze aangegeven (Register). Zijn er meer met dezelfde naam, dan zijn deze ook nog chronologisch gerangschikt. Het index nummer geeft het nummer in het derde hoofdstuk aan, waar alle gegevens van deze persoon samengevat zijn. Als kinderen, jonger dan twee jaar, zijn overleden, dan komen zij niet in dit register voor.
 


In het derde hoofdstuk (Index) zijn de Hannemas per generatie en familie behandeld, m.a.w. een bladzijde per Hannema, die getrouwd is, met alle familie gegevens. Hier zijn wel alle kinderen (voor zover bekend) aangegeven, ook al z~Jn er die zeer jong gestorven zijn. Ook de vrouwelijke Hannemas worden hier volledig behandeld, al heten de kinderen van deze personen niet meer Hannema (en komen dus ook niet in het register voor). 


 

Beide hoofdstukken zijn door een speciaal door mij ontwikkelt computer-programma samengesteld. De losse gegevens per gezin (bladzijde) worden automatisch samen¬gebracht, gerangschikt, en alle index-nummers, generaties, leeftijden, enz. berekend. Het computer-programma is in Pascal geschreven en loopt niet op PC's, maar op VAX-computers van Digital Eguipment. Het kan voor het samenstellen van stambomen in ' t algemeen worden gebruikt. 


 

Solothurn (Zwitserland) 25 December 1989

 Dirk P. Hannema geboren 19-9-1953. 


This document is larger then the English document, you can if you want translate it with Google translator.

Regards Edo 05.02.1962.