Direk Kingnok

Watercolour-Master uit Thailand


Direk Kingnok
is geboren in het noordoosten van Thailand en groeide op in de stad Nakonratchasima.
Waar Direk woonde was hij omringd door de natuur en dat is goed te zien in zijn werk.

11044610_788218324588269_7302128662093582200_n

Als kind was Direk al een kleine artiest, hij blonk uit in tekenen en schilderen en won dan ook vele kunstprijzen in zijn jeugd.
Hij wist dus al jong dat hij schilder wilde worden. Na zijn hoge school opleiding ging hij studeren aan de Khon Kaen universiteit, een academie in schone en beeldende kunst.

tn_Temple of Literature,Hanoi

Op de academie ontdekte Direk de aquareltechniek, hij was op slag verliefd op dit medium en deed er alles voor om deze moeilijke techniek onder de knie te krijgen.
Het kostte hem veel moeite, andere technieken gingen hem zoveel makkelijker af, maar Direk was vastberaden om de schoonheid die aquarel kan bieden te leren..
Vooral de effecten die je met aquarel kunt maken vond Direk het best bij hem passen en wat hij wilde laten zien. De landschappen van Thailand.

tn_Farmers in the field

Toen Direk begin 30 was vroegen een paar in Nederland wonende Thaise vrienden of het hem niet leuk leek om een paar weken in Amsterdam te komen werken. Hij had daar wel oren naar. Zo kon hij gelijk Nederland een beetje ontdekken en schilderen. Terwijl hij ook werk deed in de winkel van zijn vrienden.
In zijn vrije tijd ging hij dan vaak op pad met zijn schilder-spullen.
De aquarellen van Amsterdam zijn dus ter plaatse gemaakt in onze hoofdstad, degene die wel eens buiten heeft geschilderd, weet hoe lastig dit is. toch zijn de plekken die hij geschilderd heeft (voor een Amsterdammer) makkelijk te herkennen.

tn_Amsterdam 1 tn_Amsterdam 2

Direk startte zijn professionele carrière in 2001, vanaf die tijd kon hij zich volledig op zijn kunst richten. Hij hield exposities en kreeg meer bekendheid in Thailand.
Na het maken van een Facebook pagina, werd zijn talent al gauw door de rest van de wereld ontdekt, hij kreeg uitnodigingen om te gaan exposeren in Bangkok en Hanoi, later werd Direk door de International Watercolor Society (IWS) als kunstenaar gevraagd naar Vietnam te komen waar hij samen met een aantal grote namen uit de aquarelwereld demonstraties gaf.

tn_Hang Ma Street,Hanoi 1

Inmiddels op de leeftijd van 39 is hij een graag geziene artiest wereldwijd. En heeft zijn Facebook pagina meer dan 73.000 volgers.

422984_2738103582713_2060830120_n

Materialen
Direk gebruikt vooral de papiersoorten die katoen bevatten zoals Arches en Saunders Waterford 300 grams. Deze papiersoorten staan erom bekend dat ze na het maken van de aquarel, een mooie matte uitstraling geven aan het schilderij, en uitermate geschikt zijn voor de techniek waar Direk zijn aquarellen in maakt. namelijk de nat in nat techniek, deze techniek kan in principe op alle papieren gedaan worden, maar het beste resultaat ontstaat op de 100% cotton based papiersoorten. Ook heeft Direk een bepaalde structuur nodig om op te schilderen omdat hij meestal in de latere fase van het schilderij droge kwast streken aan de aquarel toevoegt. Dus een zekere ruwheid van het papier helpt hem daarbij.
Direk is niet zo merk gebonden wat zijn verf betreft, als het maar van een goede kwaliteit is.
Opmerkelijk is het wel dat hij naast Holbein pigmenten, ook twee Nederlandse merken gebruikt, Rembrandt en Old Holland.

Werkwijze van Direk
Direk begint op droog papier, zijn tekenbord staat hierbij vrij schuin, zo een 35° hij wast vanaf de top van zijn papier met sterk verdunde pigmenten in verschillende tinten naar beneden, waarbij hij de witten zorgvuldig uitspaart die hij wil behouden of niet meteen af wil dekken.
Hij heeft dus al bedacht waar de aandacht heen moet!
Hij begint met bijvoorbeeld Ruwe Siena in de lucht, die hij opwarmt met wat oranje tinten, de groene kleur van de bomen wordt meteen in de reeds natte luchtpartij gezet. Oker-tinten wisselt hij vaak af met paars-tinten en alles loopt nat in nat vloeiend in elkaar over.
Omdat het papier niet wordt nat gemaakt van te voren vereist het wel enige vaardigheid en snelheid van de schilder. Je moet weten wat je gaat doen en hoe de verf zich gedraagt.
In deze fase zet je dus de toon van het schilderij.
Nadat de verf droog is brengt hij een tweede laag aan, ook weer nat in nat, maar nu over een gedeelte van het papier, deze kleuren zijn een krachtiger mengsel. En waar de eerst laag voor de sfeer zorgde is deze tweede laag er een die de structuur in het schilderij brengt.
Bomen en struiken worden langs dakranden en muren geschilderd, en schaduwen krijgen al een plaats op de huizen. en eventuele reflecties waar het water betreft. Hierna worden de details aangebracht, en de donkerste partijen rond het focal point, vaak met een droge kwast techniek.
Tenslotte wordt op sommige plekken de highlights geplaatst met Chinees wit.

12687787_10205289925758600_7470497197567156837_n

Er bestaan puristen die geen wit willen gebruiken en het bovendien geen aquarel meer vinden, maar deze club bestaat nog niet zo lang. William Turner en John Singer Sargent gebruikte al zwart en wit in hun aquarellen lang voordat deze Pure Watercolour Society werd opgericht. Je zou van te voren met maskervloeistof het zelfde effect kunnen bereiken, ware het niet dat dan een groot deel van de spontaniteit verloren gaat, omdat je dan al rekening moet gaan houden met al die witte puntjes.

12074750_895999957143438_13236282871901745_n

Ikzelf vind meestal dat je na verwijdering van de maskervloeistof een soort onnatuurlijke witte gaten in je aquarel overhoudt, waarvan je de randen dan moet verzachten, en die dan vaak net op een verkeerde plek staan ook. Hoe moeilijk ook, om een plek heen schilderen die je wit wil houden is in mijn ogen nog steeds het mooiste en komt beter over. en mocht je net dat ene lichtpuntje kwijt geraakt zijn, zet hem er dan maar in met Chinees wit!
Net als Direk.

tn_Direk 2

Edo Hannema

Vind u dit soort artikelen leuk om te lezen dan kunt u zich op mijn blog abonneren, u vult uw email adres hieronder in, en u ontvangt iedere update.

If you like these sort of articles you can subscribe to my blog.
In the form below you can fill in your email address for a subscribtion.

Take better Photos from your artwork

 

We know how it is, we have just finished our painting and like to make a good picture for your website, Facebook, Twitter, or whatever.
You look outside and it is a cloudy day, not really the right light to make a photo while the colors you carefully painted are so delicate to you.
What can you do? We usually set our camera on automatic, so it takes the most average photo under the circumstances.
But when you do this, its more then likely the colors from your painting are nothing near your photo if the light isn’t good.
The solution is to go look in your camera, if there is a White Balance modus, usually it says “WB”.
On some cameras you have maybe three choices, and on others you have 20 to choose from.
Mine is a old Canon G3 and I have 9 choices on this one, although the last two are the same.

canonG3

I set my camera on the P of program, so the sharpness and light measuring is still handled by the camera itself.

programknob

And on the back of the display I choose the first WB I take a picture with. Automatic White Balance

10418923_10204292937758556_848373632605398539_n

My light source is a fluorescent lamp from 55 Watt, almost the same as 275 Watt in normal light.
Its daylight light, and it is 5500 Kelvin. Look between 5000 K and 6500 K if you want a fluorescent lamp.
Under 5000 is is to yellow, over 6500 it is become to blue.
Kelvin explained here.

My fluorescent lamp. The cloth is a diffuser.

daglichtlamp

Final result is this one, its not 100%, but good enough to posed.

10592707_10204294441876158_6541789384141716908_n

The first picture I take is with the AWB, automatic White Balance. See the red Arrow. I know for sure it is not the right WB, cause it’s the same as the camera on automatic.

automatic white balance

Second photo is with the White Balance on Sunny, also I know the result will be dramatic, cause a fluorescent light is not the sun. Its called a day light lamp. But its really different from the sun. The result is slightly better but no where near perfect. A bit less yellow I would say.

whitebalance sunny

The next photo is with the WB on Cloudy, so when you are outside and there is no sun, this is the modus you make better pictures then on Automatic. But for our indoor situation not good enough! A bit more yellow then the last one. With clouds the overall color outside is bluish. So to compensate the filter is more yellow.

white balance cloudy

Next photo I take I set the WB on light-bulb. This gives a yellow light, the reaction of your camera is to make a sort of blue filter, so that the yellow light will be balanced. I use no light-bulb so the effect is a blue photo! Without knowing how the original looks, this is for a snow-scene not very wrong. Only again no where near the original.

WB Lightbulb

Now we come to the WB fluorescent, that is the right one for my lamp, so I think it is a better choice then the ones before. And indeed the colors are better, the white is whiter. so the WB is better.

WB Fluoriscent

Then we have another fluorescent choice the  Fluorescent High. this choice is for lights with a higher percentage of Kelvin. About 6500K or higher. the fluorescent light gets more blue, so this WB (filter) is slightly more yellow to balance the blue light. The last WB is for me better I know now!

WB Fluorescent High

Why don’t you just use a camera flash? Well, watercolors are very transparent, so the reflection will be high on your photo. You can take a picture on a angle, then you can use a flash. Better use a tripod without flash! Here below with flash. it’s a very pale watercolor now!

flashlight

We have another WB choice, you can let the camera measure your WB and your light source by doing this! The result is somewhere between the two WB choices from fluorescent light in. I use this one a lot! You are always on the right track with this one!

WB white measurement

I decide to use this one, and work on the lights and so on in windows 10 own photo retouching program.  make it a bit lighter and crop the image.
If you don’t have a photo-program you can try www.pixlr.com

retouche

All the photos I took in this tutorial I made with the same light source, just to figure out what is the best way for me to take a photo from my watercolor. I could do this also outside when it is a cloudy day.
If you don’t have a daylight fluorescent lamp like me, try to be as close as you can with the WB. If it is cloudy outside take a picture with the cloud on, or take a WB measurement.
I hope this will help a bit, and I wish you all success to make better photos from your art work.

This is no way near a tutorial for professional photographers, but just for people that want to make a decent photo from the painting they made.

Edo Hannema

Three painters doing Gent

We thought about how it would be, if three painters, not seeing from each other how they paint a scene, they all paint the same subject and post it on the same date!

Well this is how it went.
I made this photo while I was on vacation in the Belgium town Gent, and I was always eager to try it, but could not decide how and with which colors,
so this photo I send to my friends Adrie Hello and Adrie Hoekstra.

The Image and subject of Three painters doing Gent

The effort from Adrie Hoekstra
Autodidact from IJmuiden, as the photo shows,
born with the brush between the fingers, and always try everything out creatively!

adrie_ho

gent_adriehoekstra

And the one from Adrie Hello
Adrie has been the painter of Dordrecht, he captures the light of the city that is so typical of Dordt, a melancholy painter who gets his inspiration from misty streets and looming of the big church!

adrie_he

gent_adriehello

And the one from me Edo Hannema
Well you know me! 😀

edo_ha

Gent_edohannema

Nice to see how each artist have a different view on the same subject!

Websites:

Adrie Hoekstra www.adriehoekstra.nl

Adrie Hello www.adriehello.nl

 

This is actually a old post, that went lost when my website crashed last time!

Schut Aquarel Papier

Snow in Woodstock
John Pike Art

Een tijdje geleden werd ik benaderd door de Nederlandse papierfabriek Schut met de vraag of ik bekend was met hun producten met name in aquarelpapier, uiteraard kende ik Schut, vooral omdat als je begint met aquarel-leren iedereen wel de Terschelling Classic probeert, of anders wel zo een blok met een verjaardag ontvangt, als cadeau van mensen bekend met uw hobby.
Je leest je ook boeken over die hobby, en een van mijn eerste boeken was het boek van John Pike watercolors, toentertijd uitgegeven door uitgeverij Gaade

Als je net begint, en je ziet de schilderijen van John Pike, en de meeste op groot formaat 56 X 76 cm op 660 grams Arches papier, dan denk je, als ik zo wil leren schilderen, moet ik dat papier hebben!
Nou, toen ik in de winkel kwam, zakte mij de moed al in de schoenen, want het 660 grams was erg duur, en als je net begint, wil je niet 16 gulden voor een vel papier betalen.|
Maar er was hoop, ze hadden ook goedkopere soorten 300 grams en 185 grams.
Je koopt naast boeken ook tijdschriften, daar had je Bob Tomanovic de prachtige kleurschakeringen maakte met W&N verf op Fabriano Grana Fina, dus naar die verf, en papier. Een deceptie, want de verf is wel goed, maar Fabriano is erg zacht, en als je niet de vastberadenheid hebt van een aquarellist die weet wat die doen moet, kom je met allerlei vlekken te zitten, die niet mooi zijn.
En alle kleur leek met de helft in het papier te verdwijnen. Maar ook dit ligt aan de ervaring van de schilder. Dus geen papier voor beginners!
Dus ik bleef min of meer bij het Arches hangen, achteraf zonde, want als ik er op terug kijk heb ik veel geld uitgegeven aan aquarellen die allemaal zo de vuilnisbak in zijn gegaan.

Ik zag wel Schutpapier liggen bij de verschillende winkels, maar ik keek meestal alleen naar de Noblesse, (100% rag) en die was net zo duur als Arches, dus ging ik voor het bekende.
Onbekend maakt onbemind nietwaar?
En Terschelling was helemaal het aankijken niet waard vond ik, want dat was uit mijn beginperiode, en daar wil ik ver vandaan blijven, die tijd dat ik nog niet kon schilderen.

Totdat ik dus door Schut-papier benaderd werd, en ik een collectie thuisgestuurd kreeg van Terschelling, en dan drie soorten, ik wist niet eens dat ze drie soorten hadden?
Ze stuurde mij de glad hot pressed, de Classic, u weet wel met dat fijne korreltje en de Ruw, nu is deze ruw niet wat u zou denken, maar dit papier heeft een lichte welving, en niet een ruwe korrel.

1544464_10201073318270081_2252294330223994807_n
Omdat mij het oppervlak van de ruwe Terschelling mij het meest aantrok, ben ik daarmee begonnen.
Het is een prachtig mat papier, dat ook mat opdroogt. De lucht en lichte voorgrond is in een keer opgezet, daar overheen is het groen op de voorgrond en de blauwe lijn in de verte gemaakt.
De vuurtoren had ik uitgespaard. Nu liggen er in de duinen niet veel stenen, maar ik maakte ze toch omdat nu eenmaal een leuker plaatje opleverde, en Schilderen is Liegen zegt Kees van Aalst.
10153759_10201078124750240_2959866017228787515_n
De Tweede aquarel op Terschelling Ruw was van het plaatsje Honfleur, door veel schilders gedaan, waaronder Edward Wesson, Edward Seago en John Yardley, ongetwijfeld door veel andere ook, maar deze drie bekoren mij het meest. Eerst werd er een lichte kleur in verschillende schakeringen over het hele vel aangebracht, waarbij ik wel in gedacht hield waar de lichte partijen op het onderwerp moesten komen, daarna werd met dezelfde kleuren de huizenrij aangebracht, waar ik de ramen uitspaarde, en ik probeerde dit met een losse hand te doen, het moet geen net raamwerk worden van vierkantjes. En ik gebruikte flink wat water. De roest roodbruine boom is in werkelijkheid groen, maar paste niet in het geheel, nu rood ook eenmaal de eigenschap heeft om onmiddellijk de aandacht te trekken, is dat mooi meegenomen! Hierna het water en de simpel gehouden weerspiegelingen, en wat donkere details rond de focus.
Het prettige van Schut Terschelling is dat als je wat te donker gaat, je het makkelijk kan terug nemen, je kunt bijna terug op het witte papier zelfs.
Ik vind dat je voor de prijs van Terschelling een prima papier aquarelpapier hebt waarop je verschillende technieken kan toepassen!
10246472_10201087370781385_199599697636254797_n

Het 100% katoen papier, en het topproduct van Schut heet Noblesse,
ik had hoge verwachtingen van dit papier,het voelt lekker aan
en heeft een mooie structuur die er regelmatig uitziet.

buy_now_schut_noblesse
De eerste streken gaan erop, en ja het blijven zachte overgangen, en het papier blijft net lang genoeg nat om in een nat in nat techniek door te werken, ik maak bijna nooit mijn papier nat van te voren, maar schilder met een groot penseel, en introduceer in die wassing mijn zachte andere kleuren, kans op mislukking is wel groter, maar het is ook een techniek die je iets meer houvast geeft en je meer de leiding kan nemen dan op een kletsnat vel.

Lucht en water worden in een keer opgezet, een tweede laag voor de achtergrond, daarna het molentje en dijk als derde laag. kleuren blijven mooi! Ik merk wel dat dit papier een lagere verzadiging heeft dan bv Arches of Saunders, waarbij je onbeperkt kleur kan blijven introduceren.
Bij Noblesse blijft die teveel aan kleur als een soort cluster van pigment op het papier liggen.
Later na droging haal je die makkelijk ook weer weg.
Dit is echter meer een voordeel dan een nadeel, omdat ik zo gewend ben aan die zuigende papier soorten, gebruik ik meer pigment dan nodig is. Kleur die je mengt, en op het papier zet, blijft bijna precies zo staan!
10527645_10201531149275570_977363765452122050_n
Nu maar een tweede proberen, een beetje een abstract industrieel landschap.Rekening houdend met de eigenschappen van Noblesse, ging deze van een leien dakje.
Kleur over kleur, nat in nat, donkere partijen, oplichten, vervagen, allemaal goed!
Inmiddels heb ik twee blokken volgeschilderd, en ben uiterst tevreden.
Ik ga in ieder geval aan Schut vragen, of er naast deze Cold Pressed versie ook nog een echte ruwe gemaakt kan worden. 

1451311_10201718442717789_8353419519032277459_n

Tot hierbij mijn voorlopige verslag van Schut Aquarel papier
Er komt nog Flamboyant, Serene, Elegance, en natuurlijk Schut tekenpapier!

 

Chien Chung Wei 簡忠威

 

On the right is a translation button, you can translate it in the language you choose or want.

Soms, heel soms kom je een schilder tegen die virtuozer is dan alle andere schilders,
zo iemand is Chien Chung Wei, een leraar teken en schildertechnieken in Taipei Taiwan.
Iedere penseelstreek is raak, en vol kleur, texturen en zachte overgangen,
witten worden mooi uitgespaard, maar nooit te opvallend.

988797_620691354652517_38468878_n

Hierboven:
Van warm naar koel, geeft een sfeer van warmte en mist.
Voorgrond hoog in het midden, beide zijdes lager gehouden, en de achtergrond is net andersom.
Dan blijft het boeien! Witte randjes langs de dakranden maakt het levendig, en laat de aquarel sprankelen.

 

1619517_621792324542420_1857513310_n
Weer een (reverse) van warm naar koel, let op de daken, bijna alle daken zijn door middel van de achterliggende gedeeltes uitgespaard, behalve de paar helemaal achterin, die een soort silhouet vormen, wat ook weer afstand creëert!

 

10288702_666592853395700_490025806164520698_n10257190_666592836729035_7978909073502218150_o

Zelfs plein air is deze artiest geweldig, iedereen weet hoe moeilijk het is om buiten te schilderen.
Laag na laag loop je door de aquarel, alsof je door de coulissen loopt.

388344_441976779190643_915947778_n
Groen is een moeilijke kleur, meestal  slaat de kleur neer in een saai vlak, maar Chien Chung Wei laat het van het papier spatten, een prachtige nat in nat achtergrond laat de scherpere vormen mooi afsteken. De donker voorgrond met het kleine huisje creëert ook weer afstand en maakt de aquarel ook weer interessanter.

10356185_668299019891750_7352296325881934991_n (1)
Een groot deel is koel, daarom steekt het warme gedeelte mooi af, de reflecties zijn summier weergegeven waardoor het niet op sneeuw lijkt maar je weet dat het hier water betreft.

44388_523556657699321_1448496252_n

Zo mooi warm, de donkere bomen die als tegenhanger de lichte lucht hebben, de warme voorgrond, met daar weer de koel blauwe lucht, dit schilderij is bijna een Yin Yang teken. Toch moet je dit niet zo opvatten, vaak is een schilder op zoek naar harmonie, en dat bereikt die intuïtief, gewoon omdat die dit aanvoelt, en het een tweede natuur is geworden.

 

Een stap bij stap voorbeeldserie door Chien Chung Wei

1613762_675097255878593_1721397194243720891_n
Een eenvoudige tekening is voldoende houvast, hoe meer je tekent, des te meer is het gevaar dat je vakjes gaat invullen, leer vertrouwen in je penseel te hebben, en hou het luchtig in deze fase.

10481387_675097259211926_689760436592149018_n
Grote vlakken worden ingevuld en er worden midden-tonen toegevoegd, nog steeds geen details hier!
Bedenk wel de schilder weet precies waar die naar toe wil! Hij heeft het einddoel, net als een schaakgrootmeester in zijn hoofd zitten.

10458347_675097279211924_3248904234240350173_n
Donkere schaduwpartijen worden aangebracht, en figuren worden uitgespaard, de focus wordt nu duidelijk, hij mist hier nog de inleiding naar het onderwerp.

10301431_675097272545258_8093793008346560405_n
Details zijn gemaakt, misschien 10% van het geheel maar onmisbaar, het is een grote stap vanaf de vorige fase, maar ook dit is niet te leren, je voegt toe wat nodig is, ook als het er niet is, je aquarel heeft het nodig.
Door middel van de donkere waterpartij, kom je bij het onderwerp aan, via de richting die de figuur op loopt, kom je bij de dukdalf en de lantaarn terecht, via de lantaarn omhoog, en dan weer links via de rand van de poort brengt je bij het balkon. waardoor je oog via de dukdalf eronder weer beneden komt.
Ik weet best dat je zo niet kijkt, maar het gebeurd in een fractie van een seconde, en dat is wat je raakt in een schilderij.
Een schilderij ga je niet na lang kijken mooi vinden, dat gebeurd in de eerste seconden.
Je bent verliefd op slag of niet.

Met dank aan Chien Chung Wei die ik erg bewonder.

Edo Hannema

De Kragekær Kunstskole

Facebook is een geweldig medium om mensen te ontmoeten die dezelfde hobby hebben! Mijn hobby is natuurlijk schilderen, en met name aquarel is mijn grote liefde.
Met de ene (FB vriend) heb je wat meer contact dan de ander, en een van mijn
FB vrienden, Mai-Britt Schultz woont in Denemarken op het eiland Tåsinge.
Ze heeft daar een schilderschool, en  is zeer onderlegt in de geschiedenis van het eiland en ook de rest van Denemarken, en in allerlei schildertechnieken, waaronder aquarel.
Mijn vrouw en ik vatte het plan op om een korte vakantie te houden in Denemarken, en dan gelijk Mai-Britt te ontmoeten, en natuurlijk samen te schilderen.

tn_DSCN0502
Ingang Schilderschool

tn_DSCN0513
Het uitzicht!


De Studio, wie zou er niet van dromen!


Mai-Britt en Edo

tn_DSCN0537
Mai-Britt laat haar techniek zien.
Vooral de nat in nat techniek is haar specialiteit.
Ze liet mij ook zien dat verschillende  pigmenten elkaar bijten of niet.
Ik weet dat Viktoria Prischedko ook werkt met dit soort technieken.
Weten wat een pigment voor je kan doen, is een stap verder in de schildertechniek, en ik zal me daar eens in gaan verdiepen.
Net als de Antwerpse school veel navolging heeft in een techniek, die met name Xavier Swolfs heeft ontwikkeld, is er ook in Scandinavië een stijl die je echt als die richting kan herkennen. Tenminste veel van mijn schildervrienden uit Scandinavië , gebruiken deze pigment eigenschappen.
Yrjo Varjanne gebruikt het veel in zijn achtergronden.

tn_DSCN0780
Mai-Britt is ook een gids voor kunst en cultuur, Ze nam mijn vrouw en mij mee naar het Faaborg museum, een van de belangrijkste musea voor de impressionistische schilders van Denemarken.
Ik sta nu bij het beeld van de grondlegger van het Museum Mads Rasmussen, en de muren zijn gemaakt van pure Lapis Lazuli, U kent het wel van uw tubetje Ulramarijn blauw.

tn_DSCN0782
Alle muren hebben een andere kleur, door de schilders zelf gekozen, zodat hun doeken het beste tot hun recht komen!

tn_DSC09027
Deze Eik is geplant rond 1600 en heeft een omtrek van 7,50 meter!
Ja, als je niet overal molens bouwt, hou je nog eens een mooie boom over!
Nederland moet vol gestaan hebben met dit soort reuzen.

tn_DSC09003
Zicht op Svendborg


Het theehuis van het Valdemar kasteel op Tasinge

tn_DSCN0862
Op het eiland Langeland


Haventje Langeland

tn_DSCN0875
Haventje Langeland

tn_DSCN0650
Tasinge

tn_DSCN0670
Tasinge

tn_DSCN0686
Tasinge

tn_Svendborg
Svendborg

tn_DSCN0523
Sio

tn_DSCN0578
Rudkobing

tn_DSCN0633
Smörrebröd


Smörrebröd met twee soorten haring


Het menu onder en boven foto

tn_DSCN0814
Tja hoog niveau het eten in Denemarken!

tn_DSCN0916
We logeerden bij een B&B van Tine en Claus Bjørke
bij de Cosy Bed and Breakfast, een heel vriendelijk stel met twee
kinderen. Het was een heerlijke kamer met badkamer,
en het was er schoon en fris. Het ontbijt bestond uit verse eigengemaakte broodjes en het traditionele RugBrod, spreekt uit als Ru-Brot.
De eitjes waren vers uit het kippenhok, de twee soorten jam zelfgemaakt.
Bramen, Appels en Frambozen uit eigen tuin geplukt, plus drie soorten Deense kaas.
Koffie, Thee en vruchtensap!
Wat kun je nog meer wensen?

DSCN0829
De gids in Odense

De aquarellen die ik gemaakt heb, houdt u van mij tegoed!
Ik stond in het zonlicht te schilderen, dus eenmaal thuis gekomen ziet het er allemaal nogal bleekjes uit! Dus even kijken of ik het kan verbeteren, of anders gebruik als schets om het echte werk te maken.
Tasinge is in ieder geval een eiland met vele kleine tussendoor weggetjes, en echt na iedere hoek is er wel wat te schilderen, veel water rondom met prachtige vergezichten.
Een eiland om niet te vergeten.

Afbeelding kaart

Edo

Website Mai-Britt
http://www.mai-britt-schultz.dk/

 

Website B&B
http://www.cosybedandbreakfast.dk/

Pacific Coast Highway by Thomas W Schaller

Mijn goede vriend Tom Schaller, blijft mij maar steeds verbazen met zijn aquarel-kunsten. En ik heb hem ook gevraagd of ik dit schilderij op mijn blog mocht publiceren!
184231_1880882905856_1349975_n
Zijn nieuwste creatie vond ik weer een opmerkelijk staaltje van aquarel beheersing. Professioneel als Thomas is maakt hij altijd een voorschets, sterker nog hij heeft zijn schetsboek altijd bij zich!
Net om dat ene moment te vangen. Deze avond ook, hij reed naar een kennis, waar hij was uitgenodigd, en opeens ziet hij dat perfecte plaatje voor zich. We hebben het allemaal wel eens, je vindt iets mooi, en je zou willen dat je je fototoestel bij je had. Ik heb het wel eens op de snelweg,  Je hebt van die weersomstandigheden dat net dat ene molentje of kerkje net even mooier uitkomt.

Bij de schets wist de kunstenaar al waar die het licht vandaan zou laten komen. Door de witten zo vooraf te plannen, weet je wat je later in de uiteindelijke aquarel weg moet laten of toe moet voegen!
Thomas heeft hier gekozen voor een omgekeerde L
Bij de schets zijn de meeste witjes later toegevoegd.

watercolor and graphite with whiteout
12×9 inch on stillman & birn – beta series sketchbook

Sketch pch

watercolor pacific coast highway
30×20 inches

1255206_10202048203190686_1666196600_n
Er is in de originele aquarel veel terug te vinden uit de schets. Let wel, dat de aquarel vele malen groter is. Het is op een full Imperial geschilderd, dat wil zeggen een heel vel 56×76 cm
De groene bergen in de achtergrond zijn ook in de schets te zien.
De auto in de voorgrond, oftewel de twee inzittenden zijn een extra toevoeging. Let ook op de kleuren, het koele groen komt ook in de voorgrond terug, op de weg en in de flat, maar de warme gele kleur van de flat loopt ook weer in de achtergrond over. De palmbomen aan weerskanten, maken het plaatje wat intiemer. Of je een tunnel inkijkt naar het licht.
Nu lijkt het of de kunstenaar heel veel nadenkt waar hij zijn kleuren plaatst, maar vaak gaat dit vanzelf, je hebt gewoon die ervaring om juist daar die kleuren te zetten, omdat je aanvoelt dat die aquarel het nodig heeft. En die ervaring heeft Thomas zeker!

Ik probeer altijd een aquarel te ontleden. In het begin kost het wat moeite, maar als je mooie aquarellen kunt beoordelen, en hoe het komt dat deze geslaagd zijn. Kunt u ook uw eigen werk bekijken, en zien wat er eventueel mee mis is, dat er misschien iets ontbreekt, en dat eventueel iets bij moet.
Probeer patronen te ontdekken in een schilderij, volg de witten, of de donkere partijen, toonwaardes en kleur.
Schort er iets aan een aquarel dan is het meestal zo, als een schilderij niet leeft, hij te dicht geschilderd is, dat de schilder geen witten open gelaten heeft. En dat er geen donkere partijen gemaakt zijn, maar dat zo een aquarel uitsluitend uit een midden toonwaarde bestaat. zou je van zo een aquarel een zwart-wit kopie maken, zult u bemerken dat alles even grijs is.

U zult dan gelijk zien wat er aan schort!
Een grijze mistige dag is tenslotte ook een saaie dag!

Hieronder Thomas zijn aquarel in zwart wit.
U ziet, alle toonwaardes zijn aanwezig!
Dit is in ieder geval een handvat waar u misschien iets aan heeft.

pch_bandw

Met grote dank aan mijn goede vriend Thomas Schaller
voor het beschikbaar stellen van zijn aquarellen.

Edo Hannema

FABER CASTELL

Voor wie er nog een paar centen over heeft!

Faber Castell Art & Graphic jubileum koffer

Faber Castell heeft meer dan 250 jaar ervaring in het fabriceren van hoge kwaliteit tekenmaterialen verzameld in deze Art & Graphic limited edition houten koffer. Iedere koffer is individueel voorzien van een serienummer inclusief certificaat van echtheid.

Inhoud:
120 polychromos kleurpotloden
120 Albrecht Dürer aquarelpotloden
120 Polychromos pastelkrijtjes
60 PITT pastel potloden
16 castell 9000 blacklead potloden

Prijs een dikke €1100
110050

Homepage

CH’NG KIAH KIEAN

The amazing art from Ch’ng Kiah Kiean born in Penang, Malaysia.
Usually he make use of Chinese Ink and watercolor.
For the drawing he uses self-made sharpened sticks from trees and bamboo branches.

The advantages for this kind of drawing tools are that you get more creative lines, and that the outcome is not accurate, unless you draw a lot with these kind of tools, (like Ch’ng Kiah Kiean), then you get used to them! But the lines from the sharpened sticks are making your painting work!
You can make one your own, by sharpening a matchstick with a chisel point, so you can make finer lines, or broader.

Ch’ng Kiah Kiean works a lot Plein Air, and is also a member of the famous group “Urban Sketchers”.
First there is a sketch in pencil, probably a soft 4B, then the ink is added, also diluted with water. Don’t take your best sable to do this, cause ink will damage your brushes.


He also makes his art in the famous Moleskine watercolor booklets

Here below the panorama–art from Ch’ng Kiah Kiean

Visit his site for more beautiful work.
http://www.kiahkiean.com/

Perspective by Carl Purcell

Found on artist and Illustrator’s website

How to Paint from a Different Perspective –

Carl Purcell’s Step-by-Step guide

When it comes to painting, most of us are not using the truly artistic side of our brains. In an exclusive extract from his new book, Carl Purcell introduces a new way of seeing

carl purcell different perspective your artists brain

Your brain processes visual information entering through your eyes in two distinctly different ways: spatially (or visually), and intellectually. The first and faster is the spatial process. Its primary function is to keep you informed about the constantly changing space around you by recording where and how big things are. It perceives shapes and spaces, dark and light patterns, vertical and horizontal orientation, size relationships and the relative locations of shapes.

The spatial part of your brain does not identify these as trees, cars and people; that kind of identification comes later. All of this is done on autopilot, just at the threshold of your consciousness. When you parallel park a car or walk through a crowded mall, you use this spatial tool. Its primary job is to navigate you through space safely.

The analytical or intellectual portion of the brain processes the spatial information not as visual images, but as data. When you identify the shapes you are seeing as trees, cars, people and so on, you are using the intellectual brain. This is the right tool for just about every other conscious activity of your life. But when you use this part of your brain to draw, the results are disastrous. It first translates the visual information it has received from the spatial brain into data, then creates a simplified visual symbol to stand for the information.

carl purcell different perspective your artists brain

Focus on shapes to make a stronger painting
Here is a simple subject made of large shapes. Remember, you can either approach it from an intellectual standpoint – allowing yourself to name the grass, road and so on – or you can use your artist’s brain to focus your attention on the shapes, the colours within those shapes and how their edges convey essential information.

Value Sketch
Reduce the scene in the photo to three basic shapes. Each is interesting and needs little changing. The first shape is formed by the grasses on the left, ending with the buildings. The second shape is formed by the trees at the top of the composition, and the third shape is formed by the grasses on the right hand side. Draw these shapes carefully rather than drawing objects. This allows you to capture the heart of the scene – what gives it visual impact. Place the horizon line higher in the composition to avoid dividing the picture in half. This will mean shortening the height of shape two.

carl purcell different perspective your artists brain

1. Paint the first shape
Load a No.12 round with a juicy mixture of Quinacridone Burnt Orange and Cobalt Violet. With the painting support tilted about 30 degrees, paint the top part of shape one. There should be a bead of colour at the bottom of the painted area; if not, you need to use more water.

Rinse the brush and load it with Quinacridone Sienna. Begin painting along the edge of the bead, allowing the first colour to run down into the new colour. Continue the wash down your paper, recharging the brush with a new mixture of Quinacridone Gold and Manganese Blue.

At the bottom, carry the wash over to the dark shape of the rut in the road. Without a break in the wash, carry it on up this shape until you reach its point. You now have one single shape with varying colours. The top is geometric, revealing the silhouette of a building and fence. At the bottom edge of the darkest part, paint a few strokes of a dark shade to reveal grass.

carl purcell different perspective your artists brain

2. Establish the second shape
Load a one-inch flat with Quinacridone Sienna. Hold it horizontally and drag the colour with the edge of the brush to produce a ragged edge for the tree shape on the left. While that is still wet, load a No.12 round with Quinacridone Burnt Orange and Cobalt Violet and touch this mixture into the base of the shape you just created.

With a one-inch flat loaded with Quinacridone Sienna, begin the larger portion of the tree shape, moving from left to right. Tilting the board to make the left side about 30 degrees higher will allow the paint to puddle in the direction you will be travelling. As you carry the bead along this shape, charge it with some Permanent Rose and Quinacridone Burnt Orange. Then add Cobalt Violet followed by Manganese Blue. Leave some light patches between trunks.

Once you rach the right side of the tree shape, drag the brush along its edge again to produce a ragged edge. This gives the impression of foliage without too much detail. Extend the bottom of the shape until it touches the right side of the paper. Now we have created a single interesting shape that reads as a number of trees, with places where the surrounding space moves into it. The shape also changes colour from very warm on the left to cool on the right.

carl purcell different perspective your artists brain

3. Move on to the third shape
This shape is not as clearly defined in the reference photo, leaving itself open to interpretation. I have chosen to draw it with smaller instructions of white along its left side. The choice is yours, but it must be interesting.

Load a one-inch flat with a mixture of Quinacridone Sienna and Cobalt Violet and begin the shape at the right edge of the paper just below the tree shape. Touch just the tip edge of the brush to your paper and drag it sideways with a somewhat jerky motion to produce a stroke of varied width. About halfway along the base of shape two, merge the wash with the tree shapes so they connect. As you approach the left side of the shape, charge the brush with Quinacridone Gold in addition to the other mix. Carry the bead of colour down to the bottom, changing the colours as you go by introducing Permanent Rose and Cobalt Violet.

Keep the interior of the shape simple. Never go back into a previous stroke; this will muddy it. Break up the edge of the shape in places with strokes indicating grass. If the edges of the shape are carefully treated, you won’t need much more detail. Notice how well you can read the subject at this point even though there are no supporting details. The painting is strong because of its shapes.

carl purcell different perspective your artists brain

4. Add the finishing details
Think of the details as decorations on shapes – little touches that help explain the shape. Add a few calligraphic lines with a No.6 round to describe the tree branches. Add a few more in the opening where the road leads, and place a tree trunk on this side. On the right side, add a tree trunk and limbs. Along the edge of the grass shapes, add a few strokes to indicate grass.

With a No.12 round, paint the shadows across the road using Cobalt Violet and Manganese Blue with a touch of Permanent Rose. Make sure the shadows undulate over the surface of the road, defining the road’s contours. With a pointed No.12 round, paint some shadows at the edge of the snow with Manganese Blue and Permanent Rose.

Add the background sky last. With a two-inch flat and a light mixture of Cobalt Violet and Quinacridone Burnt Orange, quickly paint the background directly above the trees. Dry it immediately with a hairdryer to minimise any bleeding of colour. With a pointed No.8 round and clear water, paint a few grass blades in the interior of the shapes and then lift them out with a paper towel. These details enhance the shapes but don’t alter the structure of the painting.

This is an extract from Your Artist’s Brain by Carl Purcell, published by North Light Books.