Lighthouse on Millford paper

I just love to paint lighthouses, living in a fishing town I could chose which one to paint! I have six in the near neighborhood! but I have my favourites here too!
I am always attracted to the two green ones.
So I decided to get my sketch from the sketchbook, and make a proper watercolor from it.


I want it to have a rough look, with lots of broken edges, so I decided to use Millford paper for this. Due the special sizing you make wonderful washes and broken brushstrokes on this paper.
Colours are my regulars, Ultramarine Blue, Burnt and Raw Sienna, and for the tower a bit of yellow to make green!

First stage

A simple sketch, just to give the lighthouse a place on the right spot.
I blocked in a abstract way a few colors, not really making shapes, only a few shadow sides for the rocks, and the lighthouse. leaving a lot of whites!

Second Stage

After drying I paint the background in with Ultramarine and Burnt sienna, with this I give the tower more shape. its always nice when you do this, than only paint positive shapes!
Also the rocks are painted with these two colours, only a heavier mixture!

Third Stage

After drying again I put on the local colour from the lighthouse and add more shadows to the rocks! the reflections gets a bit of green to, and a few vertical brushstrokes to give it a more reflected look.


Last stage, the details on the tower, and here and there i washed away some colour to make it lighter.
On the right side of the tower I added a light wash of dirty ultramarine to make the lighthouse more coming forward.

Millford paper from St Cuthberts Mill
Ultramarine Blue, Burnt Sienna, Raw Sienna, Aurolien Yellow from Rembrandt
Brushes, A variety of squirrel and synthetics.

© Edo Hannema

Aubrey Phillips

Back in 1987 I began my journey in watercolor, eager to learn paint watercolors.
In those days I saw a great future in front of me. John Pike was my hero, he was the absolute top in watercolor. And also the first book I bought about watercolor was from John Pike!
Joseph Zbukvic and Alvaro Castagnet were not known yet these days. No books no videos, the dvd didn’t exists, and the founder from Facebook was still walking around in diapers!

Kees van Aalst

Zoltan Szabo and John Blockley filled up the numerous watercolor books, and in the Dutch magazines like Palet en Tekenstift you saw articles of Ron Ranson, Tony van Hasselt and the Dutch artist Kees van Aalst. later I found out that Tony is also a Dutch born artist!

Szabo was also a painter that I liked, only his techniques seemed so difficult to me! And of course Jan Groenhart a Dutch watercolor artist with wonderful Dutch landscapes and a master of how the North of Holland must look!

In those days you saw also watercolor books that were not so good, (in my eyes back then) I saw them in the bookstore and convinced myself that this was just very bad quality in watercolor. Just not my taste and not attractive. No… this is not what I want for my road to become a watercolor painter. That book was from Aubrey Phillips.


Oh boy what was I wrong there!
I was a novice in watercolor, and I didn’t recognized the sublimity of this painter!

It was in the year 2014, I was looking for John Pike photo’s I found a site from the Dutch artist Arie Jekel and when I saw the page from his inspiration I found John Pike, Edward Wesson, Edward Seago and Aubrey Phillips!

The first few artist were my heros too, but Aubrey Phillips I remembered, was that painter I disliked.
But curious why Arie did have Aubrey as his inspiration I looked up Aubrey’s paintings on Google to refresh my memory and instantly fell in love with the style and simple elegance of the brushstrokes. Apparently my mindset how watercolor must look was 180 degrees turned!

Aubrey Phillips  photo apvfilms

Aubrey Phillips caught me, and I want his book!!! And believe me nowhere in the Netherlands I found it, back in 1987 it was in every bookstore, and now nowhere!!

aubrey phillips 2
The texture of the paper helps to create the atmosphere. Warm colours in the front cooler colours in the background

I found the book in the UK and it was in excellent condition, the only minor thing is that it smells a bit (worse) after a moist basement. I tried the freezer, Microwave, Cat Grits. It’s already better than it was, but okay I have the book!

The warm sky in contrast with the cool snow!

The lesson learned is that you have to look further and longer to a artist art. To understand and value it. Dont think its rubbish (like me back in 1987) but study how its done.

The Cotswolds on september evening
The Cotswolds on a September evening

Most of the time when it looks simple it is really hard to make! When something is wrong in a minimalistic watercolor, it stands out like a red flag, therefore everything have to be in the right place. When you see watercolors of the “cracks” among us you will notice the economy of brushstrokes, there is no clutter or mud, just well placed brushstrokes in just the right amount of pigment and water quantity.
“When you can do it in less than one brushstroke you are on the right way!” (J. Zbukvic)

A warm watercolor, and still its a winterscene! It breaths “keep it simple”

Aubrey Phillips have a minimalistic approach to watercolor, he use heavy paper from the Mill Richard de Bas about 400 grams
Colours : Ultramarine Blue, Cobalt Blue, Monestial Blue*, Cadmium Red, Alizarine Crimson, Burnt Sienna, Burnt Umber, Raw Umber, Raw Sienna, Light Red, Lemon Yellow, and Viridian, nothing more fitted in his paintbox
Brushes; A Hake 2,5 Inch and a 1 Inch flat, Nr 14 Sable round, nr 11 and 8 Sable round and a rigger nr 4

Another winterscene.  The vertical strokes of the brush are ideal to suggest water.

Aubrey Phillips is a member of the Pastel Society and the Royal West of England Academy and was a Gold Medallist at the Paris Salon. He is a regular exhibitor in London and the provinces and runs his own art courses.

Aubrey R Phillips RWA. Renowned for his pastel paintings of the Malverns and the Black Mountains areas. Born 1920, Astley, Worcestershire. Aubrey Phillips studied at Stourbridge School of Art and at Kidderminster. Phillips lectured at Malvern Hills College and Bournville School of Art, and has had exhibitions at the Timaeus Gallery, Birmingham ( 1981) and at the Patricia Wells Gallery, Thornbury (1988). He is  also the author of books on the use of pastels and watercolours. Member of the RWA, PS,WSW and the Armed Forces Art Society. Solo exhibition at the National Library of Wales. Aberystwyth. Gained a Gold Medal at the Paris Salon in 1966. Phillips worked in and around the Midlands for a number of years in the 1970s, He has been called one of the leading landscape painters of the Midlands. his expansive changing skies are captured by strong strokes and his use of atmospheric colours. Lived in Malvern, Worcestershire.

Arie Jekel
Joseph Zbukvic
Tony van Hasselt
Alvaro Castagnet
Kees van Aalst
Jan Groenhart

  • Monestial Blue is Phtalo Blue, Rembrandt Blue or Winsor Blue

If you like this article, you can read the sequel a friend of my made on his blog after reading this post about Aubrey Phillips.
Click the link below
“brushes with watercolour”

© Edo Hannema

Skills on Texel

I own several dvd’s from artists that do demo’s. And on one of these dvd’s says a highly skilled painter “When you don’t see the painting before you  start painting, you won’t see a painting when you are finished”. So true, but…
When you see the watercolor in your head and your skills are not enough to paint it, you have no choice then practice till you have the skills!


Its hard when your watercolor skills let you down. Everyone that paint in this medium have this experience.
You know how you would like it, and then it turn out bad, cause the pigment is not flowing the right direction, and the mixes becomes muddy, the choice of colors are wrong, but you hesitate to start over again cause the sketch took you so long to make! It’s just not what you expected from your new masterpiece! All of us painters been here.

I am far from a master watercolor-painter, but I am happy that my paintings turn out how I want the last few years. and that is for me very satisfying.
I remember one time on vacation on the Isle of Texel, I came over a dune, and there it was, It was low tide and a beautiful light  was glowing over the water and the poles standing just like dark knights out of the mud. The perfect landscape for a watercolor painter. Well for me then!
A amazing sight “I just want to paint this” was my first thought.
And I decided to make a warm looking watercolor with warm purples and a glowing yellow sky. I knew I must paint the poles carefully with my smaller brush, cause I don’t want to ruin the painting.


Till here I thought I saw it, but in real it wasn’t the case.
I stretch down my paper and chose my colors and I came up with a dreadful colored picture that got nothing to do with the picture I hat in my head and it was totally different what I want to express.
But the colors were there and all? How is that possible?

The atmosphere went wrong, the sky is just not fluid enough the poles are not the knights I see in the photo. The dark bits are not helping to make it a good picture. And the reflections are just dreadful! And above all, where is the light?? It is not the masterpiece I see in my head! Very disappointing and gutted!
Now I see my first wash is way to thick and not wet enough, watercolor must flow. I used colors straight out the tube I guess, cause it is really yellow and purple. It’s just painted with hopes, and not with skill and courage.

After a few years, and really at least 8 years I ran into the photo again, and I saw  the watercolor again in my head. But now I saw the way to the final brushstrokes along with it, I just knew what colors I want, and the order in what to do first. The wet into wet passages and how I make the poles, the thin lines. More skilled than the last time I was on my way!


And there it was, a cold sky with lots of light, a shiny mud and poles that stood out of that clay and they are like knights, and the reflections just help to make it more shine! And I made it with not much color and just two washes and some details. My skills were improved. On that day I was so happy with my painting. Still it is not a award winning watercolor, but it is the image I saw in my mind for years!
After this I made a few more, cause when you are on a flow, you must take advantage of it.

De Cocksdorp


Maybe a strange story, but it’s true, I struggled a lot. And when I just knew when I started, it took me this long to reach this level I probably never begin with watercolors.
But with little steps you become better each time, and how good you will be, there will always be a better painter with more skills and talent.
But the main case is, just enjoy your painting, take up some advice here and there. Look how other painters make their art.
And really the skill is not in the expensive tubes or brushes you buy, use every brand you are comfortable with, cause the skill is in yourself.
Okay buy good paper! That’s where your watercolor is on!

My last one 2022



Color Charts are on my website in the link section.

Alvaro Castagnet

Alvaro Castagnet,alvaro (2)

Every watercolor artist knows him, well I think you should know him if you are interested in watercolor. He is quite a phenomenon in watercolor. His work is very recognizable and full of rich washes with pigment. But behind all that color is a artist mind, that unconscious makes designs and layout in his painting. Well unconscious…., he just paints a lot, and gives many workshops. And its weird but true, from teaching people that can’t paint so well as yourself, you learn a lot too.

How many do not stare at their watercolor on a certain stage, and say to them self’s how must I do that foreground without ruining the rest of my careful brushed painting. Or they are finished and ask them self what is missing. What part can I add to my watercolor that it becomes better and more of a eye-catcher. Well you are to late! The design must be done before you start, the design and layout must be ready before the first brushstrokes.
But..watercolor is unpredictable and just going a other way then you want it to go, then you must have enough skills to follow your watercolor. its got no use to going against it!!

Keep the design intact, cause that is a part that works, its also why many artist make little thumbnail sketches, or a more worked out watercolor-sketch.

Design is something you can learn, to study paintings, what are the lines, why is it work, why is it I keep looking, why does this painting attract me so much?

This week my eye fell on a painting from Alvaro Castagnet, it is a very clever one made.
His brilliant design works here on his best!

Alvaro Castagnet Watercolor (1.20 x 0.65 meters)
Paris  Alvaro Castagnet Watercolor (1.20 x 0.65 meters)

The feature that stands out obviously  is of course the turquoise roof, from there you are follow the only sharp object on that height, and you land on the second turquoise roof, much smaller but it stands out well, nothing more to see there then blurry shapes but then the light building on the left catch your attention, and the shadow helps you to travel to the street below with zebra-paths and a few cars, people and a red traffic-sign, the small green dots of color leads you to a lighter big green shape that you follow to the other corner, very clever, in that corner is completely nothing. Only shade and darkness. He don’t want you to look there!! He made it easy, there is a sort of stairs of windows you climb to the light above, you jump over to the roof on the right, and that roof is directing you exactly where he wants you to look, the green round roof again! Full circle and you stay focused in the painting.

This is  how I see it, there are many ways, and maybe Alvaro thought about it, but I think its more the talent and instinct of Alvaro self. He just paint, and brush down what is necessary to make it work and with a beautiful design! All on his own feeling!

Learn to look at a painting, and your solution what must or what can I do will improve your own work too.

This is one way to look on a painting, and why the painting is working, there are a lot of methods, Edgar A Whitney, Tony Couch and Tony van Hasselt have created systems to value your watercolor on what is missing and what you could do to improve it.

I never did have the pleasure to follow a workshop with Alvaro, but I have his books and a few of his dvd’s to get a glimpse of his magic!

website Alvaro:

Can you see it in this one?

I wished I did have half of his talent, I am still learning, and maybe I never learn.
But I enjoy what I do, as long as you have fun, your on the right way!
Regards Edo

Watercolor Demo

I made a watercolor from Bus en Dam Noord Holland.
And also made a movie from it

Have fun hope you like it!


Schut Aquarel Papier

Snow in Woodstock
John Pike Art

Een tijdje geleden werd ik benaderd door de Nederlandse papierfabriek Schut met de vraag of ik bekend was met hun producten met name in aquarelpapier, uiteraard kende ik Schut, vooral omdat als je begint met aquarel-leren iedereen wel de Terschelling Classic probeert, of anders wel zo een blok met een verjaardag ontvangt, als cadeau van mensen bekend met uw hobby.
Je leest je ook boeken over die hobby, en een van mijn eerste boeken was het boek van John Pike watercolors, toentertijd uitgegeven door uitgeverij Gaade

Als je net begint, en je ziet de schilderijen van John Pike, en de meeste op groot formaat 56 X 76 cm op 660 grams Arches papier, dan denk je, als ik zo wil leren schilderen, moet ik dat papier hebben!
Nou, toen ik in de winkel kwam, zakte mij de moed al in de schoenen, want het 660 grams was erg duur, en als je net begint, wil je niet 16 gulden voor een vel papier betalen.|
Maar er was hoop, ze hadden ook goedkopere soorten 300 grams en 185 grams.
Je koopt naast boeken ook tijdschriften, daar had je Bob Tomanovic de prachtige kleurschakeringen maakte met W&N verf op Fabriano Grana Fina, dus naar die verf, en papier. Een deceptie, want de verf is wel goed, maar Fabriano is erg zacht, en als je niet de vastberadenheid hebt van een aquarellist die weet wat die doen moet, kom je met allerlei vlekken te zitten, die niet mooi zijn.
En alle kleur leek met de helft in het papier te verdwijnen. Maar ook dit ligt aan de ervaring van de schilder. Dus geen papier voor beginners!
Dus ik bleef min of meer bij het Arches hangen, achteraf zonde, want als ik er op terug kijk heb ik veel geld uitgegeven aan aquarellen die allemaal zo de vuilnisbak in zijn gegaan.

Ik zag wel Schutpapier liggen bij de verschillende winkels, maar ik keek meestal alleen naar de Noblesse, (100% rag) en die was net zo duur als Arches, dus ging ik voor het bekende.
Onbekend maakt onbemind nietwaar?
En Terschelling was helemaal het aankijken niet waard vond ik, want dat was uit mijn beginperiode, en daar wil ik ver vandaan blijven, die tijd dat ik nog niet kon schilderen.

Totdat ik dus door Schut-papier benaderd werd, en ik een collectie thuisgestuurd kreeg van Terschelling, en dan drie soorten, ik wist niet eens dat ze drie soorten hadden?
Ze stuurde mij de glad hot pressed, de Classic, u weet wel met dat fijne korreltje en de Ruw, nu is deze ruw niet wat u zou denken, maar dit papier heeft een lichte welving, en niet een ruwe korrel.

Omdat mij het oppervlak van de ruwe Terschelling mij het meest aantrok, ben ik daarmee begonnen.
Het is een prachtig mat papier, dat ook mat opdroogt. De lucht en lichte voorgrond is in een keer opgezet, daar overheen is het groen op de voorgrond en de blauwe lijn in de verte gemaakt.
De vuurtoren had ik uitgespaard. Nu liggen er in de duinen niet veel stenen, maar ik maakte ze toch omdat nu eenmaal een leuker plaatje opleverde, en Schilderen is Liegen zegt Kees van Aalst.
De Tweede aquarel op Terschelling Ruw was van het plaatsje Honfleur, door veel schilders gedaan, waaronder Edward Wesson, Edward Seago en John Yardley, ongetwijfeld door veel andere ook, maar deze drie bekoren mij het meest. Eerst werd er een lichte kleur in verschillende schakeringen over het hele vel aangebracht, waarbij ik wel in gedacht hield waar de lichte partijen op het onderwerp moesten komen, daarna werd met dezelfde kleuren de huizenrij aangebracht, waar ik de ramen uitspaarde, en ik probeerde dit met een losse hand te doen, het moet geen net raamwerk worden van vierkantjes. En ik gebruikte flink wat water. De roest roodbruine boom is in werkelijkheid groen, maar paste niet in het geheel, nu rood ook eenmaal de eigenschap heeft om onmiddellijk de aandacht te trekken, is dat mooi meegenomen! Hierna het water en de simpel gehouden weerspiegelingen, en wat donkere details rond de focus.
Het prettige van Schut Terschelling is dat als je wat te donker gaat, je het makkelijk kan terug nemen, je kunt bijna terug op het witte papier zelfs.
Ik vind dat je voor de prijs van Terschelling een prima papier aquarelpapier hebt waarop je verschillende technieken kan toepassen!

Het 100% katoen papier, en het topproduct van Schut heet Noblesse,
ik had hoge verwachtingen van dit papier,het voelt lekker aan
en heeft een mooie structuur die er regelmatig uitziet.

De eerste streken gaan erop, en ja het blijven zachte overgangen, en het papier blijft net lang genoeg nat om in een nat in nat techniek door te werken, ik maak bijna nooit mijn papier nat van te voren, maar schilder met een groot penseel, en introduceer in die wassing mijn zachte andere kleuren, kans op mislukking is wel groter, maar het is ook een techniek die je iets meer houvast geeft en je meer de leiding kan nemen dan op een kletsnat vel.

Lucht en water worden in een keer opgezet, een tweede laag voor de achtergrond, daarna het molentje en dijk als derde laag. kleuren blijven mooi! Ik merk wel dat dit papier een lagere verzadiging heeft dan bv Arches of Saunders, waarbij je onbeperkt kleur kan blijven introduceren.
Bij Noblesse blijft die teveel aan kleur als een soort cluster van pigment op het papier liggen.
Later na droging haal je die makkelijk ook weer weg.
Dit is echter meer een voordeel dan een nadeel, omdat ik zo gewend ben aan die zuigende papier soorten, gebruik ik meer pigment dan nodig is. Kleur die je mengt, en op het papier zet, blijft bijna precies zo staan!
Nu maar een tweede proberen, een beetje een abstract industrieel landschap.Rekening houdend met de eigenschappen van Noblesse, ging deze van een leien dakje.
Kleur over kleur, nat in nat, donkere partijen, oplichten, vervagen, allemaal goed!
Inmiddels heb ik twee blokken volgeschilderd, en ben uiterst tevreden.
Ik ga in ieder geval aan Schut vragen, of er naast deze Cold Pressed versie ook nog een echte ruwe gemaakt kan worden. 


Tot hierbij mijn voorlopige verslag van Schut Aquarel papier
Er komt nog Flamboyant, Serene, Elegance, en natuurlijk Schut tekenpapier!


Making Tata Steel

I live near the factory from Tata Steel, its something you see every day, cause it is prominent.
Often what happens with these sort of landmark buildings that you become to see  a more beautiful side from it.
You see it in sunlight, and in rain, or in foggy mysterious light.
The last one appeals me most, and it is the fog that makes watercolors always more magical then other mediums.
With watercolor you have already the right medium to create mist, its wet and humid.
That’s why it is shame you see so much watercolors that are totally missing the water.
The only water some painters use, is to get some color of there watercolor pans.
Or to mix two or more pigments on there palette.
I must say it takes courage to splash a lot of pigment and water on your paper, and also mix
the two or more pigments on the paper itself, but the reward is so much bigger when its succeed.
You come up with a bright and light watercolor, with vibrant colors, in this way even gray colors are transparent!

Now, when it comes to painting a good watercolor, you should, “must” make a sketch on forehand,
I was not a great believer in these kind of methods, and I found it a big waste of time.
But I am now a big fan of making these quick sketches, for color, tone and feel of the painting it is great!

I did have a picture from Tata Steel

Tata Steel Company

Which I made a bit more interesting in Photoshop

But the way to go is make it B&W and invent your own colors.
With a small Robert  A. Wade trick, select the artistic filter Paint Daubs, and select the brush size what appeals you.
I know it is a sort of cheating maybe, but it can help beginning artist to overcome painting everything what is there.
This way you delete all the detail and clutter, and keep what you need for a good watercolor.
Lights and mid tones and darks are perfectly separated.

My first sketch, quick, maybe 10 minutes, with drying from a hairdryer.
Its loose, and I like the colors chosen already.

I tried a bigger one, on watercolor paper this time. I don’t like the result!  Why is it a sketch always looks better?
The factory itself is okay, but it is too Blue, and too orange in the sky. Its a weird blob on the left above corner.
Tried to save it with white gouache, but it is hopeless. In this stage nothing will work.
Consider it as a learning moment, and when you have a few bad ones, the good one is not far away!

Tata Steel first attempt
Well, after a few days, I did have another go, this time I am determined to keep soft edges!
Its more balanced and its softer in tone.
I must say, the salmon colored wash over the top part of the painting were done,
after I painted the first part of the factory, so it pushes the buildings even further away.
I did like the outcome now much more.
And then a unexpected event came on my path.
The Country Estate Beeckestijn did look for painters in the area, that have local art in there collection.
The exhibition would begin on the 24th of  November  and if you liked to participate you must send in
your artwork, that you think it is really local!
Well from 170 contestants they chose my watercolor, together with 100 other artist for this exhibit.

Paper is Bockingford 200Lbs half Imperial (Imperial size is 56×76 Cm)
Colors used are Ultramarine Blue, Raw Sienna, Permanent Rose, Burnt Sienna, White Gouache.

Edo Hannema

Joseph Zbukvic

I saw a photo-shoot from a Taiwanese Facebook friend Jin Li, and I asked her for the use of those pictures,  I give her credit for these photos for sure!
Photo-series from Joseph Zbukvic by Miss Jin Li  金莉  her facebook



Another masterpiece from Joseph Zbukvic.
With so much viewers I would be nervous!
Great job!

Thanks Miss 金莉 from Taiwan


Torre De Belem

John Pike’s Torre De Belem

25 years ago I bought a book from John Pike, and one of the paintings that stood out, was the one from Torre de Belèm.
It was just such a impressing watercolor, the light and the tower itself!
I said to myself, if I ever know how he did this, I give it a try!

So I googled the tower, and chose a photo, that appeared suitable to paint.
I made a simple sketch on forehand, for colors and shadows.
image and sketch
So far so good, the sketch was loose and the colors looked okay.

Next thing to do was the original watercolor, so I decided to take old faithfully Arches, also the paper that Mr. Pike used for decades!
It stays my favorite paper, together with Bockingford.
I have also a lot of Saunders Waterford, but my colors stay pale on this paper, it is simple to use more color, but it is difficult to adjust the amount, when you used to Arches.
In the last movie, Joseph Zbukvic is using Arches for the first time, and on a certain moment he must wash away a whole part of his painting, cause it was way to prominent, he paints on Saunders most of the time! (The Monet water-lilies)
Torre de Belem
The result was clean, and a bit static, but I thought less is more.
But when my wife said, “I don’t think it is a very good one”, I knew I must make a new one. And I already signed the painting!
So this was ready for some experiments, I should do some figures, I never make figures, cause I am bad in making them! The light from the tower must be more dramatic, so I need a darker sky!
And a good shadow on the foreground is always a good idea!

Means you have just one go! Well paper enough, and it is fun to buy new stuff!
The result is here below, I am happy with it!
Okay it is not a masterpiece, but it is much better then the first try!
My own Torre de Belem!
Torre de Belem_two

Regards Edo

De Kragekær Kunstskole

Facebook is een geweldig medium om mensen te ontmoeten die dezelfde hobby hebben! Mijn hobby is natuurlijk schilderen, en met name aquarel is mijn grote liefde.
Met de ene (FB vriend) heb je wat meer contact dan de ander, en een van mijn
FB vrienden, Mai-Britt Schultz woont in Denemarken op het eiland Tåsinge.
Ze heeft daar een schilderschool, en  is zeer onderlegt in de geschiedenis van het eiland en ook de rest van Denemarken, en in allerlei schildertechnieken, waaronder aquarel.
Mijn vrouw en ik vatte het plan op om een korte vakantie te houden in Denemarken, en dan gelijk Mai-Britt te ontmoeten, en natuurlijk samen te schilderen.

Ingang Schilderschool

Het uitzicht!

De Studio, wie zou er niet van dromen!

Mai-Britt en Edo

Mai-Britt laat haar techniek zien.
Vooral de nat in nat techniek is haar specialiteit.
Ze liet mij ook zien dat verschillende  pigmenten elkaar bijten of niet.
Ik weet dat Viktoria Prischedko ook werkt met dit soort technieken.
Weten wat een pigment voor je kan doen, is een stap verder in de schildertechniek, en ik zal me daar eens in gaan verdiepen.
Net als de Antwerpse school veel navolging heeft in een techniek, die met name Xavier Swolfs heeft ontwikkeld, is er ook in Scandinavië een stijl die je echt als die richting kan herkennen. Tenminste veel van mijn schildervrienden uit Scandinavië , gebruiken deze pigment eigenschappen.
Yrjo Varjanne gebruikt het veel in zijn achtergronden.

Mai-Britt is ook een gids voor kunst en cultuur, Ze nam mijn vrouw en mij mee naar het Faaborg museum, een van de belangrijkste musea voor de impressionistische schilders van Denemarken.
Ik sta nu bij het beeld van de grondlegger van het Museum Mads Rasmussen, en de muren zijn gemaakt van pure Lapis Lazuli, U kent het wel van uw tubetje Ulramarijn blauw.

Alle muren hebben een andere kleur, door de schilders zelf gekozen, zodat hun doeken het beste tot hun recht komen!

Deze Eik is geplant rond 1600 en heeft een omtrek van 7,50 meter!
Ja, als je niet overal molens bouwt, hou je nog eens een mooie boom over!
Nederland moet vol gestaan hebben met dit soort reuzen.

Zicht op Svendborg

Het theehuis van het Valdemar kasteel op Tasinge

Op het eiland Langeland

Haventje Langeland

Haventje Langeland








Smörrebröd met twee soorten haring

Het menu onder en boven foto

Tja hoog niveau het eten in Denemarken!

We logeerden bij een B&B van Tine en Claus Bjørke
bij de Cosy Bed and Breakfast, een heel vriendelijk stel met twee
kinderen. Het was een heerlijke kamer met badkamer,
en het was er schoon en fris. Het ontbijt bestond uit verse eigengemaakte broodjes en het traditionele RugBrod, spreekt uit als Ru-Brot.
De eitjes waren vers uit het kippenhok, de twee soorten jam zelfgemaakt.
Bramen, Appels en Frambozen uit eigen tuin geplukt, plus drie soorten Deense kaas.
Koffie, Thee en vruchtensap!
Wat kun je nog meer wensen?

De gids in Odense

De aquarellen die ik gemaakt heb, houdt u van mij tegoed!
Ik stond in het zonlicht te schilderen, dus eenmaal thuis gekomen ziet het er allemaal nogal bleekjes uit! Dus even kijken of ik het kan verbeteren, of anders gebruik als schets om het echte werk te maken.
Tasinge is in ieder geval een eiland met vele kleine tussendoor weggetjes, en echt na iedere hoek is er wel wat te schilderen, veel water rondom met prachtige vergezichten.
Een eiland om niet te vergeten.

Afbeelding kaart


Website Mai-Britt


Website B&B

Pacific Coast Highway by Thomas W Schaller

Mijn goede vriend Tom Schaller, blijft mij maar steeds verbazen met zijn aquarel-kunsten. En ik heb hem ook gevraagd of ik dit schilderij op mijn blog mocht publiceren!
Zijn nieuwste creatie vond ik weer een opmerkelijk staaltje van aquarel beheersing. Professioneel als Thomas is maakt hij altijd een voorschets, sterker nog hij heeft zijn schetsboek altijd bij zich!
Net om dat ene moment te vangen. Deze avond ook, hij reed naar een kennis, waar hij was uitgenodigd, en opeens ziet hij dat perfecte plaatje voor zich. We hebben het allemaal wel eens, je vindt iets mooi, en je zou willen dat je je fototoestel bij je had. Ik heb het wel eens op de snelweg,  Je hebt van die weersomstandigheden dat net dat ene molentje of kerkje net even mooier uitkomt.

Bij de schets wist de kunstenaar al waar die het licht vandaan zou laten komen. Door de witten zo vooraf te plannen, weet je wat je later in de uiteindelijke aquarel weg moet laten of toe moet voegen!
Thomas heeft hier gekozen voor een omgekeerde L
Bij de schets zijn de meeste witjes later toegevoegd.

watercolor and graphite with whiteout
12×9 inch on stillman & birn – beta series sketchbook

Sketch pch

watercolor pacific coast highway
30×20 inches

Er is in de originele aquarel veel terug te vinden uit de schets. Let wel, dat de aquarel vele malen groter is. Het is op een full Imperial geschilderd, dat wil zeggen een heel vel 56×76 cm
De groene bergen in de achtergrond zijn ook in de schets te zien.
De auto in de voorgrond, oftewel de twee inzittenden zijn een extra toevoeging. Let ook op de kleuren, het koele groen komt ook in de voorgrond terug, op de weg en in de flat, maar de warme gele kleur van de flat loopt ook weer in de achtergrond over. De palmbomen aan weerskanten, maken het plaatje wat intiemer. Of je een tunnel inkijkt naar het licht.
Nu lijkt het of de kunstenaar heel veel nadenkt waar hij zijn kleuren plaatst, maar vaak gaat dit vanzelf, je hebt gewoon die ervaring om juist daar die kleuren te zetten, omdat je aanvoelt dat die aquarel het nodig heeft. En die ervaring heeft Thomas zeker!

Ik probeer altijd een aquarel te ontleden. In het begin kost het wat moeite, maar als je mooie aquarellen kunt beoordelen, en hoe het komt dat deze geslaagd zijn. Kunt u ook uw eigen werk bekijken, en zien wat er eventueel mee mis is, dat er misschien iets ontbreekt, en dat eventueel iets bij moet.
Probeer patronen te ontdekken in een schilderij, volg de witten, of de donkere partijen, toonwaardes en kleur.
Schort er iets aan een aquarel dan is het meestal zo, als een schilderij niet leeft, hij te dicht geschilderd is, dat de schilder geen witten open gelaten heeft. En dat er geen donkere partijen gemaakt zijn, maar dat zo een aquarel uitsluitend uit een midden toonwaarde bestaat. zou je van zo een aquarel een zwart-wit kopie maken, zult u bemerken dat alles even grijs is.

U zult dan gelijk zien wat er aan schort!
Een grijze mistige dag is tenslotte ook een saaie dag!

Hieronder Thomas zijn aquarel in zwart wit.
U ziet, alle toonwaardes zijn aanwezig!
Dit is in ieder geval een handvat waar u misschien iets aan heeft.


Met grote dank aan mijn goede vriend Thomas Schaller
voor het beschikbaar stellen van zijn aquarellen.

Edo Hannema

Dagje schilderen met Kees van Aalst en Adrie Hello

Afgelopen Zaterdag 1 Juni was het dan zover, een dag over aquarelleren en technieken praten, en ook nog gezamenlijk wat schilderen. Adrie Hello was uit Dordrecht gekomen, en we hadden afgesproken bij Kees van Aalst thuis. Kees heeft een grote studio waar we ons met gemak een hele dag konden vermaken, met een schat aan aquarel en ervaring.

Kees liet ons wat technieken zien, met een stadsgezicht, en een een hoeve met terras voor de deur. tot slot een sumi-e bloemenrank.
Om de dag te besluiten hebben we alle drie hetzelfde onderwerp geschilderd, met de abstraherende ondersteuning van Kees.
Het was een geslaagde dag met drie fervente aquarellisten.

Mei Expositie

Expositie Aquarellen Edo Hannema

“Avontuur voor maker en beschouwer “

De aquarel geldt als één van de moeilijkste vormen van beeldende kunst. Het eigenzinnige karakter van het medium, dat de schilder tracht te temmen, maar toch een zekere mate van vrijheid gunt, is een uitdaging voor menig kunstenaar.

In ervaren handen als die van Edo Hannema kan dit tot verbluffende resultaten leiden.

Met zijn passie voor het Hollandse landschap waarbij lucht en water een dominante rol vervullen, weet hij het sprankelende licht en de intieme sfeer kundig te vangen. Hij laat zijn aquarellen ademen, wisselt transparante “nat in nat” gedeelten af met expressieve tonen en details. Edo Hannema weet de ruimtelijkheid hierbij echter te behouden door het onderwerp niet dicht te schilderen, een teken van jarenlange ervaring.
Zijn werk heeft een realistische basis, waarbij de eigen interpretatie een persoonlijke toets toevoegt.

Kortom : een expositie die zeker een bezoek waard is.

Kees van Aalst

Locatie: Bartje Bloemendaal


Schetsen en Thomas Schaller

Ik heb het er in mijn vorige stuk over gehad, ik heb een hekel aan die voorschetsjes, (thumbnail-sketching) en wil altijd zo snel mogelijk aan de gang.
Gelijk op aquarelpapier, en hopen dat er iets moois gebeurd, ja dat gaat altijd een keer goed, en met een beetje geluk is dat een op de vier keer, maar toch is dat dan best zonde. Ik schilder veel op Arches, en dat is best een prijzig papiertje. Een olieverfschilder lacht om die prijzen, maar ik vind het toch zonde! Om meer uit uw papier te halen en uw tekenvaardigheid te vergroten, is het toch handig om een aantal kleine schetsjes te maken.
Dit kunnen kleine schetsen zijn, met potlood, of in een enkele aquareltint, of een mix van beide. Zolang u er maar niet een hele mooie schets van maakt, het is zaak de essentie van het onderwerp vast te leggen, dus kijk naar de lichte plekken, en de schaduwen, en leg die vast. Het wit blijft gewoon het wit van het papier. Wat je overhoudt is een schets met grote toonwaardes, vul daar de midden-tonen in en uw schets is zo goed als klaar. Nu klinkt dat makkelijk, een goede schets vereist ook oefening, maar hier zult u weldra beter in worden. De reden dat ik de bovengenoemde volgorde noem, is omdat je de dingen waarneemt door het licht en donker silhouet, en niet door de vorm die het heeft. Als u niet meer dat huisje of boerderij portretteert, maar de vorm kan neerzetten in toonwaarden, dan zult uw werk in geloofwaardigheid toenemen, en ziet het er professioneler uit!

Waarom Tom Schaller..
Nou deze kunstenaar uit Californië, maakt prachtige aquarellen, op groot formaat, vaak op Imperial size, dus een heel vel! 56×76 Cm
En hij maakt daarbij altijd een voorschets, of meerdere voorschetsen.
Het belang dat hij daarvan heeft, dat hij snel de sfeer vastlegt van het moment als hij door dat ene onderwerp geraakt is. ofwel dat net het zonnetje schijnt, en dat die regenbui wel erg snel nadert.
De voorschets, simpel lijnwerk, en kleur, maar wel met aantekeningen voor het schilderplan! Joseph Zbukvic heeft eens gezegd,dat als je het schilderij niet van tevoren ziet, wat je gaat schilderen, zal je het schilderij ook niet zien als je klaar bent! Dus met deze schetsen, kunt u zich al meer van de aquarel of ander medium gaan visualiseren om een mooier eindresultaat te hebben. De kans op slagen is dus groter.
Het voltooide schilderij, een prachtig voorbeeld hoe een aquarel moet zijn, let op de wazige randen, de weg die u door het schilderij leidt, en dat de vorm van de schaduwen de huizen weergeven, en niet de huizen zelf!
Nog een voorbeeld, je ziet de dat de kunstenaar de richting bepaald van het schilderij, en het kleurplan opstelt, dit is geen plan met alle veertig kleuren uit de kist, maar hoogstens een vijf of zestal kleuren, vaak ook minder, want ook een beperkt palet maakt eenheid!
Zowel bij de schets, als bij het eindproduct zie je dat Tom de grootste licht/donker contrasten bij de kerk geplaatst heeft. Bij de aquarel is het nog subtieler door de ramen ook erg licht te houden!

Ik zal in de toekomst proberen mijn voorschetsen bij de aquarel te plaatsen.
Want ik denk dat het echt helpt!


Kees van Aalst Workshop

Gisteren een workshop gedaan bij Kees van Aalst.
Een hele dag van 10 tot 4 uur, vol met theorieën en demonstraties.
Kees had een aantal dingen voorbereid, minstens vijf voorbeelden van hetzelfde schilderij, maar in allerlei kleurstellingen, en dan nog drie of vier schetsen, om de boel te vereenvoudigen. Dit laatste was wel nodig, want we kregen de opdracht, nou ja.. De uitdaging om een stuk van de Italiaanse Amalfi kust te schilderen. De aanblik van meer dan 300 huisjes in allerlei vormen en richtingen en perspectief, deed mij wel even twijfelen. Een moeilijk onderwerp, vergelijkbaar met het zeer veel geschilderde, Staithes in Engeland. Van een hoog punt en dan de huizen goed in perspectief zien te krijgen is niet makkelijk! Vooral nu bij deze opdracht de huizen niet alleen onder de horizon lagen, maar ook daarboven. Maar volgens Kees geen probleem, zo en zo moet je het doen zegt die dan, zelfs ik kan het!
Nou okay, dan kwam het punt, waar ik altijd te lui voor ben, een schetsje vooraf maken, liefst een paar nog wel! Laten we maar kijken waar het schip strand dacht ik, en begon aan de eerste schets, de omtrek was niet heel moeilijk, maar dan al die huisjes inpassen, en dan nog op een manier die verantwoord is in het abstraheren van een onderwerp. Ik moet zeggen, de eerste ging niet lekker, maar je kreeg wat inzicht.
Na de tweede, begon je vormen te herkennen, en bij de laatste inmiddels de vierde schets, heb ik alleen de hoofdvormen nog getekend.
Ik hoefde hem nu alleen nog maar te schilderen!
Ik gebruikte Arches 300 grams, en Schmincke aquarelverf, veruit de helderste aquarelverf die er is. Een nadeel, of voordeel, deze pigmenten granuleren niet, dus krijg je prachtige gladde tonen! Joseph Zbukvic gebruikt ze ook, dus als je denkt, ik heb van die korrels in mijn aquarel, gebruik Schmincke!
Tenminste als je ze niet wil hebben!
De rest is gegaan als alle andere aquarellen, je neemt de schets over, en maakt een eerste wassing, laat je witjes heel!!!!
Daarna de schaduwen en let erbij op de vorm en richting van de zon.
(Want schaduw en licht maken de vorm, niet het onderwerp waarnaar je kijkt.)
Meer kleur waar nodig, om contouren te definiëren, en als laatste de fijne details.
Ik maak nog een andere versie, want op een workshop ben je nu eenmaal ook met andere dingen bezig, je maakt geen meesterwerken op zo’n dag. Maar het is vooral bedoeld om je theorie op te vijzelen, en je fantasie te prikkelen. En Kees heeft wagenladingen vol theorie, en genoeg ideeën om je steeds een ander schilderij te laten maken. Soms denk ik wel eens, welke van de tien ideeën zal ik eens gaan maken. Kees zelf maakt er meestal ook een stuk of drie of meer.
En waarom ook niet, niet iedere aquarel is geslaagd, maar als je er meer maakt wordt die kans alleen maar groter!
Hieronder het resultaat van de workshop. De nieuwe versie verschijnt hier wel weer!
Edo Hannema






Haarlem Vrouwen gasthuispoort

Arches 300 gr/m2
Watercolor and some Karisma colored Pencil

Poortje HaarlemPoortje-Haarlem-foto.jpg
The sign says:
OMdat W11wij oVt ende behoeftICh schenen VerLaten
Heeft HVgo Van AssendeLf hIer gestICht tonser baten

It was a guesthouse for woman only!





Voor wie er nog een paar centen over heeft!

Faber Castell Art & Graphic jubileum koffer

Faber Castell heeft meer dan 250 jaar ervaring in het fabriceren van hoge kwaliteit tekenmaterialen verzameld in deze Art & Graphic limited edition houten koffer. Iedere koffer is individueel voorzien van een serienummer inclusief certificaat van echtheid.

120 polychromos kleurpotloden
120 Albrecht Dürer aquarelpotloden
120 Polychromos pastelkrijtjes
60 PITT pastel potloden
16 castell 9000 blacklead potloden

Prijs een dikke €1100



Op een zonnige Zaterdag bezocht ik Place D’Ary in Dordrecht, waar ik de schilder Adrie Hello ontmoette.
Adrie had mij al vaker verteld over de kunstweekenden in Dordt, dus ik was benieuwd hoe dat er uit zag!
Nou heel sfeervol, en natuurlijk leuk om Adrie een keer te ontmoeten, ipv over de social media!

In Dordt heb ik ook wat foto’s gemaakt, en omdat het de stad is met de oudste stadsrechten, zijn er heel wat schilderachtige stukjes te vinden, ongeveer om elke hoek een stuk of vijf!

Maar toen het schilderen van zo’n stadsgezicht…. Je hebt toch de perfecte prenten van Adrie in je hoofd, en de sfeer die hij in zijn aquarellen legt is helemaal Dordt, tenminste naar mijn idee!

Adrie Hello Zicht op grote kerk

Kleuren harmoniëren en de mistige sfeer dragen bij aan een interessante aquarel

Dus ik aan de slag, eerste poging vierkant formaat, en aardkleuren.
Mislukte poging, lijkt teveel op Adrie zijn stijl, en en mijn kleuren zijn niet fris genoeg
Tweede poging, half imperial formaat, op de helft zag dat het niks werd, papier door midden gescheurd, derde poging op de achterzijde papier.
Ik probeer een ingewassen tekening, resultaat te modderig.
Weg ermee!
Vierde poging in twee kleuren Raw Sienna And Cobalt Violet.
Komt in de buurt, maar is nog niet wat ik wil!
Vijfde poging, op tekenpapier in twee kleuren, ik laat die boot eens weg!
Deze schetspoging lijkt er meer op!
Daar ga ik een aquarel van maken, op Bockingford papier!
Vier kleuren Raw Sienna, Finest Ultramarijn Blue, Burnt Sienna, Permanent Rose.
Na een eenvoudige schets  gemaakt te hebben, het papier ingewassen met Raw Sienna, stukjes wit open laten waar je denkt ze nodig te hebben, als de lucht nog vochtig is, Permanent Rose erin schilderen, na droging de stadcontouren erin zetten in een gevarieerd mengsel van Ultramarijn en Permanent Rose, met kleine spatjes Burnt Sienna er tussen door, Ik laat bewust de randen wazig, het geeft een leuk effect, en het vraagt verder geen aandacht van de kijker.
Voor de mist haal je af en toe een nat penseel door de vers aangebrachte laag, en hoop op een goede afloop!  Een gevoels-kwestie dus!  Schilder een soort raamwerk van ramen, maar doe dit niet te precies, hoe rommeliger hoe echter het lijkt! De fantasie van de kijker vult het beter aan dan jij het kan schilderen!
Hierna heb ik de top van het stadsgezicht nog even aangezet met dezelfde kleuren, en weg laten lopen met een vochtig penseel.
Hierna de boten en de details op de havenkade, het poortje links bestaat in het echt niet, maar de plek en opgedroogde pigmenten leende zich uitstekend voor het maken van een stadspoort!
Als laatste de reflecties in het water, ik heb ze eenvoudig gehouden, de rest is al druk genoeg!

Toch blijft Adrie’s  Dordt voor mij het echte Dordrecht!
Maar het was leuk om te maken, al ging het niet echt van een leien dakje!


Bezoek Adrie zijn website hier 

Perspective by Carl Purcell

Found on artist and Illustrator’s website

How to Paint from a Different Perspective –

Carl Purcell’s Step-by-Step guide

When it comes to painting, most of us are not using the truly artistic side of our brains. In an exclusive extract from his new book, Carl Purcell introduces a new way of seeing

carl purcell different perspective your artists brain

Your brain processes visual information entering through your eyes in two distinctly different ways: spatially (or visually), and intellectually. The first and faster is the spatial process. Its primary function is to keep you informed about the constantly changing space around you by recording where and how big things are. It perceives shapes and spaces, dark and light patterns, vertical and horizontal orientation, size relationships and the relative locations of shapes.

The spatial part of your brain does not identify these as trees, cars and people; that kind of identification comes later. All of this is done on autopilot, just at the threshold of your consciousness. When you parallel park a car or walk through a crowded mall, you use this spatial tool. Its primary job is to navigate you through space safely.

The analytical or intellectual portion of the brain processes the spatial information not as visual images, but as data. When you identify the shapes you are seeing as trees, cars, people and so on, you are using the intellectual brain. This is the right tool for just about every other conscious activity of your life. But when you use this part of your brain to draw, the results are disastrous. It first translates the visual information it has received from the spatial brain into data, then creates a simplified visual symbol to stand for the information.

carl purcell different perspective your artists brain

Focus on shapes to make a stronger painting
Here is a simple subject made of large shapes. Remember, you can either approach it from an intellectual standpoint – allowing yourself to name the grass, road and so on – or you can use your artist’s brain to focus your attention on the shapes, the colours within those shapes and how their edges convey essential information.

Value Sketch
Reduce the scene in the photo to three basic shapes. Each is interesting and needs little changing. The first shape is formed by the grasses on the left, ending with the buildings. The second shape is formed by the trees at the top of the composition, and the third shape is formed by the grasses on the right hand side. Draw these shapes carefully rather than drawing objects. This allows you to capture the heart of the scene – what gives it visual impact. Place the horizon line higher in the composition to avoid dividing the picture in half. This will mean shortening the height of shape two.

carl purcell different perspective your artists brain

1. Paint the first shape
Load a No.12 round with a juicy mixture of Quinacridone Burnt Orange and Cobalt Violet. With the painting support tilted about 30 degrees, paint the top part of shape one. There should be a bead of colour at the bottom of the painted area; if not, you need to use more water.

Rinse the brush and load it with Quinacridone Sienna. Begin painting along the edge of the bead, allowing the first colour to run down into the new colour. Continue the wash down your paper, recharging the brush with a new mixture of Quinacridone Gold and Manganese Blue.

At the bottom, carry the wash over to the dark shape of the rut in the road. Without a break in the wash, carry it on up this shape until you reach its point. You now have one single shape with varying colours. The top is geometric, revealing the silhouette of a building and fence. At the bottom edge of the darkest part, paint a few strokes of a dark shade to reveal grass.

carl purcell different perspective your artists brain

2. Establish the second shape
Load a one-inch flat with Quinacridone Sienna. Hold it horizontally and drag the colour with the edge of the brush to produce a ragged edge for the tree shape on the left. While that is still wet, load a No.12 round with Quinacridone Burnt Orange and Cobalt Violet and touch this mixture into the base of the shape you just created.

With a one-inch flat loaded with Quinacridone Sienna, begin the larger portion of the tree shape, moving from left to right. Tilting the board to make the left side about 30 degrees higher will allow the paint to puddle in the direction you will be travelling. As you carry the bead along this shape, charge it with some Permanent Rose and Quinacridone Burnt Orange. Then add Cobalt Violet followed by Manganese Blue. Leave some light patches between trunks.

Once you rach the right side of the tree shape, drag the brush along its edge again to produce a ragged edge. This gives the impression of foliage without too much detail. Extend the bottom of the shape until it touches the right side of the paper. Now we have created a single interesting shape that reads as a number of trees, with places where the surrounding space moves into it. The shape also changes colour from very warm on the left to cool on the right.

carl purcell different perspective your artists brain

3. Move on to the third shape
This shape is not as clearly defined in the reference photo, leaving itself open to interpretation. I have chosen to draw it with smaller instructions of white along its left side. The choice is yours, but it must be interesting.

Load a one-inch flat with a mixture of Quinacridone Sienna and Cobalt Violet and begin the shape at the right edge of the paper just below the tree shape. Touch just the tip edge of the brush to your paper and drag it sideways with a somewhat jerky motion to produce a stroke of varied width. About halfway along the base of shape two, merge the wash with the tree shapes so they connect. As you approach the left side of the shape, charge the brush with Quinacridone Gold in addition to the other mix. Carry the bead of colour down to the bottom, changing the colours as you go by introducing Permanent Rose and Cobalt Violet.

Keep the interior of the shape simple. Never go back into a previous stroke; this will muddy it. Break up the edge of the shape in places with strokes indicating grass. If the edges of the shape are carefully treated, you won’t need much more detail. Notice how well you can read the subject at this point even though there are no supporting details. The painting is strong because of its shapes.

carl purcell different perspective your artists brain

4. Add the finishing details
Think of the details as decorations on shapes – little touches that help explain the shape. Add a few calligraphic lines with a No.6 round to describe the tree branches. Add a few more in the opening where the road leads, and place a tree trunk on this side. On the right side, add a tree trunk and limbs. Along the edge of the grass shapes, add a few strokes to indicate grass.

With a No.12 round, paint the shadows across the road using Cobalt Violet and Manganese Blue with a touch of Permanent Rose. Make sure the shadows undulate over the surface of the road, defining the road’s contours. With a pointed No.12 round, paint some shadows at the edge of the snow with Manganese Blue and Permanent Rose.

Add the background sky last. With a two-inch flat and a light mixture of Cobalt Violet and Quinacridone Burnt Orange, quickly paint the background directly above the trees. Dry it immediately with a hairdryer to minimise any bleeding of colour. With a pointed No.8 round and clear water, paint a few grass blades in the interior of the shapes and then lift them out with a paper towel. These details enhance the shapes but don’t alter the structure of the painting.

This is an extract from Your Artist’s Brain by Carl Purcell, published by North Light Books.


Een paar jaar geleden, ik was al een tijdje lid van het Yahoo photosharing programma FlickR, waar ik voor het eerst Carl Purcell zijn werk zag.
Zijn naam op Yahoo is Rock4art, dus die naam deed niet meteen een belletje rinkelen. Maar ik was wel meteen onder de indruk van zijn stijl van schilderen en zijn zeer grote tekenvaardigheid!

Carl gebruikte veel warme kleuren, later kwam ik erachter dat die weinig koele kleuren op zijn palet heeft, zijn voorkeur gaat uit naar Gebrande Siennas en Quinacidrone roden en oranjes.
Nieuwsgierig als ik was heb ik hem wel het een en ander gevraagd, en Carl was, en is nog steeds niet te beroerd om alles te delen wat hij weet. Zijn enorme kennis van hoe iets neer te zetten en te tekenen is echt fenomenaal!

Met gebruik van een normaal 6B potlood,  maakt hij een geweldige schets!
Ik kwam er dus achter dat de Rock4art boeken had geschreven onder de naam Carl Purcell, en dat ik ze gewoon bij de boekwinkel kon bestellen!
Dat heb ik toen ook gedaan de boeken drawing and painting with a artistic brain zijn van grote waarde, en een goede ondersteuning voor de beginnende en meer ervaren kunstenaar!
Het goede nieuws is nu ook dat de Nederlandse uitgave van Drawing with a Artistic brain er is!
Ik heb het bekeken, en het is een geweldig boek, lekker dik, en met prettig papier! Schetsboek-papier zeg maar.
Maakt het allemaal wat echter met de mooie tekeningen van Carl!
De prijs is net geen 25 euro, en is het echt waard hoor!
Ik zit er zelfs over te denken om deze Dutch versie aan te schaffen!

Dus iedereen die zijn tekenvaardigheid een boost wil geven, kan ik dit boek aanraden!

Zijn aquarellen zijn ook om te watertanden, een fabelachtige techniek,
met veel gevoel voor ruimte en suggestie!


Carl Purcell`s