Kremer Grey Box


Voor Nederlands KLIK HIER
A while ago I was scrolling on Instagram and noticed a photo posted
by Barbara Luel. What I did not immediately saw is that it was a repost from Simone Ridyard, an Architect and author of a number of Urban Sketchbooks.
I immediately loved the photo, a fantastic illustration supported by a few shades of gray and above it, an intriguing box of pigments.

I posted this photo on my facebook timeline and was asked by a lot of friends and followers “where do I buy a box like this”. I really had no idea but was also determined to purchase a box like that. because it looked like something I could not live without. This is a characteristic that many hobbyists and painters have or people who practice other leisure activities. ūüėČ

I found out that it could be ordered in Germany at Kremer Pigmente. I live in the Netherlands so it is close by.

They have a lot of pigments at Kremer and also sell all kinds of watercolor boxes with a theme. I also bought the landscape box together with the gray pigments box. Until today, the Earth color box looks also very attractive to me.
I get greedy with all that beauty!

Anyway, the gray box is what I understood meant to retouch black-and-white photos. Some people will recognise the colours from photos in the 60ties and before that time.
Simone Ridyard and many others use it in their watercolor work.

They sell it in Germany or the USA NY

The method of Simone Ridyard.
Manchester based artist and architectural illustrator
The uniqueness of her sketches / illustrations is of course not the box. The art comes from the artist self. When you have reached a certain level it no longer matters which brushes or pigments you use.
Her sketches are very strong and with unique lines.
The architecture is sleek and the trees, shrubs etc. displayed separately, this makes the architecture part a real eye catcher.

Simone also uses a lot of other colours but this article is about the grey box.

I still think paper is important because this is simply the surface you create your art on. There are artists who don’t even think the paper is important, but I haven’t reached this stage yet.

Simone Ridyard use the box of grays and also a bright different color, Manganese blue or a bright green that works very attractively on the whole.
The drawing or sketch is first made and then the pigments are brought in.
Where do you place them and how, and which color or gray you will use is always a challenge. I suggest begin with shadows first.

This is also the reason why I use just a few colors, the more choices you have, the more you get out of balance. And unity and balance works in watercolor.
This is something you learn by making a lot of mistakes so that you can see it in your mind and feel where you place the pigments on the right spot.
They speak often from Talent when someone is highly skilled in what they do, but in my eyes it is a lot of experience. You know the saying “The master has failed more times than the beginner has tried.”

One of the first paintings or sketches I made with the gray box was this one.

First with the Sailor fude fountain pen sketched then the greyscale washed in which also the fude pen lines ran out. This contributes to the surprise effect.
When I wrote this article I noticed I could do with a splash of Manganese blue too! ūüėĀ

I have made a test to see in what extent the colors are transparent. The most pigments are opaque to semi-transparent. The warm gray pigment side is made with white, so it’s a bit more opaque than the cool pigment side. The black is most opaque of them all.

Can I recommended?
You have to decide this yourself. I think it’s a nice box and you see what a few experienced hands like those from Simone can do with it. It is a nice addition to a assortment of painter’s stuff and I think I will be using it for a long time.

Thank you for reading
Sincerely
Edo Hannema

for demos follow my youtube channel

Website Simone Ridyard

————————————————————————————————-

Nederlands

Een tijdje geleden was ik op Instagram aan het scrollen en zag daar een foto gepost door Barbara Luel. Wat ik toen niet direct zag is dat het een repost was van Simone Ridyard, een Architect en auteur van een aantal Urban Schetsboeken.
Ik was meteen weg van de foto, een geweldige schets ondersteund door een paar tinten grijs en daarboven, een intrigerend doosje met pigmenten.

Ik postte deze foto toen op mijn facebook timeline en kreeg van iedereen de vraag waar koop ik zo een doosje. Ik had werkelijk geen idee maar was ook vastbesloten om zo een doosje aan te schaffen. want het zag er uit als iets waar ik niet meer zonder kon. Dit is een eigenschap die veel hobbyisten en schilders hebben of mensen die een andere vrije tijds uiting beoefenen. ūüėČ

Ik kwam erachter dat het vlakbij huis te bestellen was in Duitsland bij Kremer Pigmente.

Ze hebben daar erg veel pigmenten en verkopen ook allerlei aquarel-doosjes met een thema erin. Ik heb dan ook samen met het grijze pigmenten doosje ook de landschaps box gekocht. Tot de dag van vandaag is de Aardkleuren doosje ook erg aantrekkelijk.
Men wordt hebberig met al dat moois!

Maar goed het grijs doosje is wat ik begrepen heb bedoeld voor zwart-wit foto’s te retoucheren maar wordt wereldwijd gebruikt zoals Simone Ridyard en vele andere artiesten het gebruiken in hun aquarelwerk.  

Je kunt het dus kopen in Duitsland of in the USA

De werkwijze van Simone Ridyard.
Het unieke van haar schetsen/schilderijen is natuurlijk niet het doosje grijzen. De kunst komt vanuit de kunstenaar zelf. Als je een bepaald niveau hebt behaald maakt het niet meer zoveel uit welke penselen of pigmenten je gebruikt.
Haar schetsen zijn heel sterk en met een unieke lijnvoering.
De architectuur is strak en de bomen, struiken etc. los weergegeven. dit maakt dat het architectuur gedeelte echt een focal punt wordt.

Simone gebruikt ook veel andere pigmenten in haar werk maar dit artikel gaat over het grijze Kremer doosje.


Papier vind ik zelf nog wel belangrijk omdat dit nu eenmaal de drager is van wat je aan het maken bent. Er zijn kunstenaars die zelfs het papier niet belangrijk vinden maar bij die fase ben ik nog niet aangeland.

Simone Ridyard gebruikt het doosje grijzen en daarbij nog een felle andere kleur Manganese blauw of een felle groen die in ieder geval heel aantrekkelijk werken op het geheel.

De tekening of schets wordt eerst gemaakt en dan komen (voor mij althans) de pigmenten. Waar plaats je deze en hoe, en welke kleur of welk grijs je gaat gebruiken.

Dit is ook de reden waarom ik zo weinig kleuren gebruik hoe meer keuzes je hebt hoe meer je uit balans raakt. En eenheid en balans werkt in een aquarel.
Dit is iets wat je leert door veel fouten te maken zodat je gaat inzien en aanvoelt waar je de pigmenten plaatst.
Vaak wordt er over talent gesproken als iemand iets goed kan, maar in mijn ogen is het veel ervaring. U kent de spreuk ‚ÄúThe master has failed more times than the beginner has even tried.‚ÄĚ
En het is waar. De stapel van slecht werk is groter dan mijn geslaagde aquarellen.


Een van de eerste schilderijtjes of schetsen die ik maakte met de grijs-box was deze.

Eerst met de Sailor fude vulpen geschetst daarna de grijswaardes ingewassen waarbij ook de fude pen lijnen uitliepen. Dit draagt bij aan het verrassingseffect.
Als ik dit nu zo bekijk kan de schets ook wel wat Manganese blauw gebruiken. ūüėĀ

Ik heb een testje gemaakt om te zien in hoeverre de kleuren transparant zijn en de meeste zijn dekkend tot half transparant. De warme grijzen zit wit in verwerkt dus zijn wat dekkender dan de koelere kant. Waarbij de zwarte toch wel het meeste dekt natuurlijk.

Is het een aanrader?

Dit moet u zelf maar beoordelen. Ik vind het een leuk doosje en u ziet wat in een paar ervaren handen zoals die van Simone kunt doen. Het is een mooie aanvulling op mijn assortiment van schilderspullen en ik denk dat ik er lang mee ga doen.

Dank u wel voor het lezen
met vriendelijke groet
Edo Hannema

voor demo’s volg mijn youtube kanaal

Website Simone Ridyard

Water Color Papers and Sizing

sizing does matter

Troubleshooting Paper Problems: When The Sizing Goes Bad.

Karen Sioson

I found this blog from Karen Sioson a few years ago. She explains wonderfully why it is you have sometimes trouble with your watercolour paper.

Karen is a very good artist and her specialty is flowers.
Her website you can find here https://karensioson.com/

I will attempt to share with you a simplified explanation of what sizing is, just enough to give you an idea why it is important to learn of it and how sizing can affect your preference for wetting your paper for stretching. ¬†We do not need to go too deep into it for our purpose. ¬†But should you wish for a more comprehensive explanation, you’ll find a lot of more technical information available online.¬†
So what is sizing? ¬†Sizing is another term for the addition of gelatine to water color paper. ¬†Gelatine makes the paper less absorbent and this is what prevents paint from just spreading on the paper uncontrollably. ¬†Picture what happens when you dab your brush loaded with water and paint on rag or tissue paper. ¬†It spreads, right? ¬†Well, the same thing would happen to paper, if it is not sized. ¬†This would help explain why there are some papers that look very nice, like handmade paper, but you can’t seem to gain any control when you try painting watercolor on them. ¬†Handmade papers for crafting projects are often unsized.¬†
Different paper manufacturers and brands offer different sizing options but generally, you can say that some gelatine sizing is incorporated into the paper pulp or mixture before it gets pressed. ¬†Additional sizing is applied as coats on the paper’s outside layers (front and back surfaces). ¬†
Now why should this knowledge affect how you would wet your paper? ¬†Just this. ¬†We know sizing makes the paper less absorbent. ¬†The more sizing, the less running of paint. ¬†If you want more absorbency, you lessen the sizing. ¬†Conversely, if you want less absorbency, you keep the sizing. ¬†The presence of sizing also makes your watercolor pigments look more brilliant or intense as it keeps most of your paint on the paper’s surface. ¬†You lessen the surface sizing, you increase the permeability of the paper. ¬†With less or absent surface sizing, your colors will sink deeper into the paper and will bond more with the paper’s fibers. ¬†Some mistake this for paint disappearing or pigment bleaching (colors not so lightfast) but the paint is not really gone, it has just gone into hiding deeper among the paper fibers hence the lightening of paint applications as it dries. ¬†
We wet the paper to expand the fibers and then staple or tape it while in this expanded state so the paper will have an anchor at its edges to pull on as it dries.  This is what allows it to shrink flat (when you do it right) hence the term stretching your watercolor paper.  
Some soak the paper completely for several minutes, not just to ensure all of the fibers get wet in preparation for stretching, but also to lessen the sizing of the paper. ¬†The correct timing for the soaking takes practice. ¬†You will not want to soak it too long because sometimes the sizing have a tendency to coagulate in spots if the paper is left too long by itself. ¬†This is the reason why some may find those irregular and slightly yellowish spots on their stretched paper that do not go away when the paper dries. ¬†For some reason, these spots also wouldn’t take in color as well as the other clear areas which is why I surmised, it must be sizing. ¬†These spots will resist any color placed on it. ¬†They may ruin your painting. ¬†The too long soaking is one explanation for it. Another is that the spots may be the result of accidental drops of pure sizing as the manufacturer applies surface sizing on the paper. ¬†Accidents can happen, right? ¬†Or, you may have gotten an old stock paper with the sizing already going stale. ¬†Whatever the reason, I find that spots are less likely to happen when I wet by running water than by soaking.
For the running water method, you can just put the paper under tap or running water. ¬†Make sure all surfaces get wet (front and back) and continually move the paper around. ¬†Don’t just point the water jet on one area as this may also produce the same sizing spots on your stretched paper. ¬†For bigger paper sizes, use the shower for more maneuverability. ¬†This takes less of the sizing off than what complete submersion does. ¬†Again, more sizing present, the less tendency for paint to spread uncontrollably. ¬†Your colors also will tend to be more brilliant per application as you will have most of the pigments sitting on or closer to the surface of the paper because of the sizing’s effect on permeability. ¬†
But my personal choice is putting the paper under tap water and removing most of the sizing by mechanically running my hands over the surfaces of the paper.  Your preference would depend on how you want your paper to behave.  I like letting more pigments sink into the paper fibers.  It allows me to play or take advantage of transparent watercolor layering.  It also seems to add brilliance to layered colors (in my opinion and observation only), when you have more it sunk into the fibers. This method also offers the least chance for the sizing to coagulate as you let it run off the paper when you do the sweeping motion.  No chance for displaced sizing to stay in  one place and make spots.  You have to develop a gentle touch though when you run your hand over the surfaces or you could end up agitating and damaging the top fibers.  Lessening the sizing works for me because I like to blend a lot for the first part of my painting process.  For detail work, which I prefer to do on the last stages of my painting, I mostly use dry brush so even with less sizing, I still maintain enough control over my paint application.  By this method also, I remove mostly just the outside sizing.  Remember, there is still sizing mixed in with the paper pulp or mixture itself so the sizing is not gone completely.  It is possible to maintain still a lot of control with your paint application.  
If you want the sizing to be intact, you can always just staple the dry paper onto a board (for 140lb) or use a heavier paper to do away with stretching altogether. ¬†If you want to staple or tape in place, you can just wet the paper on top of the board with a wet sponge prior to anchoring. ¬†Take care not to agitate the surface too much with the sponge. ¬†An alternative is to use a water spritzer or mister to wet the paper so you don’t touch the surface of the paper with anything. ¬†When the paper dries, the sizing would still be there. ¬†
I wish to include here a contribution by Stan Hughes regarding additional paper options.¬†¬†“There is a 200 lb cold press paper produced by Saunders Waterford. I have used it for years. Easy to work with and does not need stretching. Not as expensive as 300 lb but more durable than 140 lb. ”¬†
200 lb paper seems to be a good option to try for when you like to work on paper with intact surface sizing.  Thank you very much Stan for the info.   

Was rummaging through my old stuff and saw this discarded painting.  Perfect illustration for explaining stale sizing.

I have this habit of setting aside half-finished paintings when I get that feeling that something about it is off.  “Aha!” moments sometimes come when you’ve stopped obsessing over something.  Sometimes it would take me days or weeks before I would get back to a particular painting.  This one somehow worked its way to the bottom of my pile and I forgot all about it.  Almost a year has passed since I last touched it.  When I tried working on it again to finish it, spots started appearing wherever I wet the paper.

Reminded me of salt effects. ¬†This one however, is caused by sizing gone bad. ¬†We have touched a bit on sizing above. ¬†But basically, the idea behind sizing or the addition of gelatine to watercolor paper during its production is to make the paper more workable with watercolor. ¬†Sizing allows you better control over your watercolor as it decreases the tendency of the paper to absorb liquids and paints like tissue paper. ¬†Between the paper pulp and the gelatine, the gelatine would be the first to go stale with old stock paper. ¬†Signs of this would be the appearance of spots that don’t go away after a wash or after an application dries. ¬†Another would be when you discover areas that resist any application of paint you put down on it.¬†

There are several ways to hasten the deterioration of the sizing.  As demonstrated in this ruined painting, one way is by wetting a painted watercolor that has lain undisturbed for months.  You can also hasten the deterioration of new paper using the same principle.  The moment you wet a watercolor paper, its sizing gets disturbed. Maybe water acts as a catalyst.  This is the reason why you are advised not to stretch paper in big batches.  Stretch only what you think you will be able to use within 2 or 3 months.  That’s just my estimate.  In our weather where heat can be more than the usual, it is always more prudent to stretch only what you think you will use.  The window of usability may be different in your environment and you should let experience guide you.  

A sign that this was not bad paper to begin with is how the undisturbed, previously painted part is free of spots.  Check the picture.  You wouldn’t know that the paper’s sizing has gone bad if you do not re-wet the paper.  When you find yourself itching to touch up a painting years after it is finished, remember what happened here.  Not all old stock paper go bad.  I use Arches cold pressed watercolor paper in rolls.  One of the most economical way of buying paper is by buying it in rolls.  Because you cut to size, you minimize wastage of excess paper.  As long as you do not get the roll wet and observe proper storage, the paper stays usable for years.  Proper storage includes storing it in its original wrapping and in the box it came in and with the crumpled paper fillers still inside.  Do not put this container/box in an area prone to dampness such as near windows, bathrooms, basements. Also keep it away from direct heat or sun exposure so the paper inside does not get heat-baked. 

You do need to recognize what stale sizing on paper looks like, specially when you like to take advantage of art supplies on sale.  Some stores put their older stocks on sale just to move the items and to make way for newer supplies. Some of these discounted paper will still be good for use but many might have sustained handling or storing damage.  For this reason I prefer to spend on paper and get new stocks.  You’re not really saving on money if you get bad paper.  But sometimes good bargains are hard to resist so if you must, at least learn to discern the appearance of stale sizing to help you shop wiser.

I wonder if you can see the very pale yellow spots.  That is how spoiled sizing looks on paper that has never gotten wet.  Just turned bad over time.  (I keep samples of everything.)  But don’t go hunting for spots where there are none. Even new paper looks a bit uneven because of how the lighting plays off against the hills and valleys of the paper.  The surest way to check is to wet the paper. 

This is the same paper, now wet.  Some new paper may have this tendency but on a very mild scale and if the paper dries without any marks, your paper is still good.  

There are times when you would come upon a defective batch of paper.  The best way is to contact the seller and if no action there, the manufacturer to see if you can get a replacement.  Might be wise for you to do a little sleuthing online to see if other buyers have been complaining about certain batches.  You will have a stronger claim if your paper is from the same batch.  But do not be too quick to blame the suppliers.  Sometimes we may be unaware that we are doing something that harms the paper.

You can artificially ruin the sizing of the paper by soaking it too long under water.  Prolonged immersion may be the culprit why some sizing coagulate in spots.  This used to happen to me when I was a beginner.  Thinking more is always better, I would leave watercolor paper soaking for as long as 20 or 30 minutes before stretching it.  The suggested submerging time is only a few minutes.  Only long enough for the paper fibers to get wet.  If you soak it too long, even before you staple it down, you can tell you’ve ruined the sizing by the appearance of slightly darker spots on your paper like in the sample above. 

Also, not all paper that develop slight spotting when wet are damaged paper.  Even new and undamaged paper may develop these slightly darker spot discoloration when wet.  But these would tend to disappear as the paper dries.  If you can’t tell any spotting on the dried, stretched paper, your paper is good to paint on. 

That’s it.  Thank you for reading.  Karen Sioson

Aubrey Phillips

Back in 1987 I began my journey in watercolor, eager to learn paint watercolors.
In those days I saw a great future in front of me. John Pike was my hero, he was the absolute top in watercolor. And also the first book I bought about watercolor was from John Pike!
Joseph Zbukvic and Alvaro Castagnet were not known yet¬†these days. No books no videos, the dvd didn’t exists, and the founder from Facebook was still walking around in diapers!

Kees van Aalst

Zoltan Szabo and John Blockley filled up the numerous watercolor books, and in the Dutch magazines like Palet en Tekenstift you saw articles of Ron Ranson, Tony van Hasselt and the Dutch artist Kees van Aalst. later I found out that Tony is also a Dutch born artist!

Szabo was also a painter that I liked, only his techniques seemed so difficult to me! And of course Jan Groenhart a Dutch watercolor artist with wonderful Dutch landscapes and a master of how the North of Holland must look!

In those days you saw also watercolor books that were not so good, (in my eyes back then) I saw¬†them in the bookstore and convinced myself that this was just very bad quality in watercolor. Just not my taste and not attractive.¬†No… this is not what I want for my road to become a watercolor painter.¬†That book was from Aubrey Phillips.

41C1BCSJW1L._SX218_BO1,204,203,200_QL40_

Oh boy what was I wrong there!
I was a novice in watercolor, and I didn’t recognized the sublimity of this painter!

It was in the¬†year 2014, I was looking for John Pike photo’s I found a site from the Dutch artist Arie Jekel and when I saw the page from his inspiration I found John Pike, Edward Wesson, Edward Seago and Aubrey Phillips!

The first few artist were my heros too, but Aubrey Phillips I remembered, was that painter I disliked.
But curious why Arie did have Aubrey as his inspiration I looked up Aubrey’s paintings on Google to refresh my memory and instantly fell in love with the style and simple elegance of the brushstrokes. Apparently my mindset how watercolor must look was 180 degrees turned!

ap
Aubrey Phillips  photo apvfilms

Aubrey Phillips caught me, and I want his book!!! And believe me nowhere in the Netherlands I found it, back in 1987 it was in every bookstore, and now nowhere!!

aubrey phillips 2
The texture of the paper helps to create the atmosphere. Warm colours in the front cooler colours in the background

I found the book in the UK and it was in excellent condition, the only minor thing is that it smells a bit (worse) after a moist basement. I tried the freezer, Microwave, Cat Grits. It’s already better than it was, but okay I have the book!

9e8e47f19ab3
The warm sky in contrast with the cool snow!

The lesson learned is that you have to look further and longer to a artist art. To understand and value it. Dont think its rubbish (like me back in 1987) but study how its done.

The Cotswolds on september evening
The Cotswolds on a September evening

Most of the time when it looks simple it is really hard to make! When something is wrong in a minimalistic watercolor, it stands out like a red flag, therefore everything have to be in the right place. When you see watercolors of the ‚Äúcracks‚ÄĚ among us you will notice the economy of brushstrokes, there is no clutter or mud, just well placed brushstrokes in just the right amount of pigment and water quantity.
‚ÄúWhen you can do it in less than one brushstroke you are on the right way!‚ÄĚ (J. Zbukvic)

a71bdfba6cb9
A warm watercolor, and still its a winterscene! It breaths “keep it simple”

Aubrey Phillips have a minimalistic approach to watercolor, he use heavy paper from the Mill Richard de Bas about 400 grams
Colours : Ultramarine Blue, Cobalt Blue, Monestial Blue*, Cadmium Red, Alizarine Crimson, Burnt Sienna, Burnt Umber, Raw Umber, Raw Sienna, Light Red, Lemon Yellow, and Viridian, nothing more fitted in his paintbox
Brushes; A Hake 2,5 Inch and a 1 Inch flat, Nr 14 Sable round, nr 11 and 8 Sable round and a rigger nr 4

93e2bc39cffa
Another winterscene.  The vertical strokes of the brush are ideal to suggest water.

Summary:
Aubrey Phillips is a member of the Pastel Society and the Royal West of England Academy and was a Gold Medallist at the Paris Salon. He is a regular exhibitor in London and the provinces and runs his own art courses.

Aubrey R Phillips RWA. Renowned for his pastel paintings of the Malverns and the Black Mountains areas. Born 1920, Astley, Worcestershire. Aubrey Phillips studied at Stourbridge School of Art and at Kidderminster. Phillips lectured at Malvern Hills College and Bournville School of Art, and has had exhibitions at the Timaeus Gallery, Birmingham ( 1981) and at the Patricia Wells Gallery, Thornbury (1988). He is  also the author of books on the use of pastels and watercolours. Member of the RWA, PS,WSW and the Armed Forces Art Society. Solo exhibition at the National Library of Wales. Aberystwyth. Gained a Gold Medal at the Paris Salon in 1966. Phillips worked in and around the Midlands for a number of years in the 1970s, He has been called one of the leading landscape painters of the Midlands. his expansive changing skies are captured by strong strokes and his use of atmospheric colours. Lived in Malvern, Worcestershire.

Websites
Arie Jekel
Joseph Zbukvic
Tony van Hasselt
Alvaro Castagnet
Kees van Aalst
Jan Groenhart

  • Monestial Blue is Phtalo Blue, Rembrandt Blue or Winsor Blue

If you like this article, you can read the sequel a friend of my made on his blog after reading this post about Aubrey Phillips.
Click the link below
“brushes with watercolour”

© Edo Hannema

Direk Kingnok

Watercolour-Master uit Thailand


Direk Kingnok
is geboren in het noordoosten van Thailand en groeide op in de stad Nakonratchasima.
Waar Direk woonde was hij omringd door de natuur en dat is goed te zien in zijn werk.

11044610_788218324588269_7302128662093582200_n

Als kind was Direk al een kleine artiest, hij blonk uit in tekenen en schilderen en won dan ook vele kunstprijzen in zijn jeugd.
Hij wist dus al jong dat hij schilder wilde worden. Na zijn hoge school opleiding ging hij studeren aan de Khon Kaen universiteit, een academie in schone en beeldende kunst.

tn_Temple of Literature,Hanoi

Op de academie ontdekte Direk de aquareltechniek, hij was op slag verliefd op dit medium en deed er alles voor om deze moeilijke techniek onder de knie te krijgen.
Het kostte hem veel moeite, andere technieken gingen hem zoveel makkelijker af, maar Direk was vastberaden om de schoonheid die aquarel kan bieden te leren..
Vooral de effecten die je met aquarel kunt maken vond Direk het best bij hem passen en wat hij wilde laten zien. De landschappen van Thailand.

tn_Farmers in the field

Toen Direk begin 30 was vroegen een paar in Nederland wonende Thaise vrienden of het hem niet leuk leek om een paar weken in Amsterdam te komen werken. Hij had daar wel oren naar. Zo kon hij gelijk Nederland een beetje ontdekken en schilderen. Terwijl hij ook werk deed in de winkel van zijn vrienden.
In zijn vrije tijd ging hij dan vaak op pad met zijn schilder-spullen.
De aquarellen van Amsterdam zijn dus ter plaatse gemaakt in onze hoofdstad, degene die wel eens buiten heeft geschilderd, weet hoe lastig dit is. toch zijn de plekken die hij geschilderd heeft (voor een Amsterdammer) makkelijk te herkennen.

tn_Amsterdam 1 tn_Amsterdam 2

Direk startte zijn professionele carrière in 2001, vanaf die tijd kon hij zich volledig op zijn kunst richten. Hij hield exposities en kreeg meer bekendheid in Thailand.
Na het maken van een Facebook pagina, werd zijn talent al gauw door de rest van de wereld ontdekt, hij kreeg uitnodigingen om te gaan exposeren in Bangkok en Hanoi, later werd Direk door de International Watercolor Society (IWS) als kunstenaar gevraagd naar Vietnam te komen waar hij samen met een aantal grote namen uit de aquarelwereld demonstraties gaf.

tn_Hang Ma Street,Hanoi 1

Inmiddels op de leeftijd van 39 is hij een graag geziene artiest wereldwijd. En heeft zijn Facebook pagina meer dan 73.000 volgers.

422984_2738103582713_2060830120_n

Materialen
Direk gebruikt vooral de papiersoorten die katoen bevatten zoals Arches en Saunders Waterford 300 grams. Deze papiersoorten staan erom bekend dat ze na het maken van de aquarel, een mooie matte uitstraling geven aan het schilderij, en uitermate geschikt zijn voor de techniek waar Direk zijn aquarellen in maakt. namelijk de nat in nat techniek, deze techniek kan in principe op alle papieren gedaan worden, maar het beste resultaat ontstaat op de 100% cotton based papiersoorten. Ook heeft Direk een bepaalde structuur nodig om op te schilderen omdat hij meestal in de latere fase van het schilderij droge kwast streken aan de aquarel toevoegt. Dus een zekere ruwheid van het papier helpt hem daarbij.
Direk is niet zo merk gebonden wat zijn verf betreft, als het maar van een goede kwaliteit is.
Opmerkelijk is het wel dat hij naast Holbein pigmenten, ook twee Nederlandse merken gebruikt, Rembrandt en Old Holland.

Werkwijze van Direk
Direk begint op droog papier, zijn tekenbord staat hierbij vrij schuin, zo een 35¬į hij wast vanaf de top van zijn papier met sterk verdunde pigmenten in verschillende tinten naar beneden, waarbij hij de witten zorgvuldig uitspaart die hij wil behouden of niet meteen af wil dekken.
Hij heeft dus al bedacht waar de aandacht heen moet!
Hij begint met bijvoorbeeld Ruwe Siena in de lucht, die hij opwarmt met wat oranje tinten, de groene kleur van de bomen wordt meteen in de reeds natte luchtpartij gezet. Oker-tinten wisselt hij vaak af met paars-tinten en alles loopt nat in nat vloeiend in elkaar over.
Omdat het papier niet wordt nat gemaakt van te voren vereist het wel enige vaardigheid en snelheid van de schilder. Je moet weten wat je gaat doen en hoe de verf zich gedraagt.
In deze fase zet je dus de toon van het schilderij.
Nadat de verf droog is brengt hij een tweede laag aan, ook weer nat in nat, maar nu over een gedeelte van het papier, deze kleuren zijn een krachtiger mengsel. En waar de eerst laag voor de sfeer zorgde is deze tweede laag er een die de structuur in het schilderij brengt.
Bomen en struiken worden langs dakranden en muren geschilderd, en schaduwen krijgen al een plaats op de huizen. en eventuele reflecties waar het water betreft. Hierna worden de details aangebracht, en de donkerste partijen rond het focal point, vaak met een droge kwast techniek.
Tenslotte wordt op sommige plekken de highlights geplaatst met Chinees wit.

12687787_10205289925758600_7470497197567156837_n

Er bestaan puristen die geen wit willen gebruiken en het bovendien geen aquarel meer vinden, maar deze club bestaat nog niet zo lang. William Turner en John Singer Sargent gebruikte al zwart en wit in hun aquarellen lang voordat deze Pure Watercolour Society werd opgericht. Je zou van te voren met maskervloeistof het zelfde effect kunnen bereiken, ware het niet dat dan een groot deel van de spontaniteit verloren gaat, omdat je dan al rekening moet gaan houden met al die witte puntjes.

12074750_895999957143438_13236282871901745_n

Ikzelf vind meestal dat je na verwijdering van de maskervloeistof een soort onnatuurlijke witte gaten in je aquarel overhoudt, waarvan je de randen dan moet verzachten, en die dan vaak net op een verkeerde plek staan ook. Hoe moeilijk ook, om een plek heen schilderen die je wit wil houden is in mijn ogen nog steeds het mooiste en komt beter over. en mocht je net dat ene lichtpuntje kwijt geraakt zijn, zet hem er dan maar in met Chinees wit!
Net als Direk.

tn_Direk 2

Edo Hannema

Vind u dit soort artikelen leuk om te lezen dan kunt u zich op mijn blog abonneren, u vult uw email adres hieronder in, en u ontvangt iedere update.

If you like these sort of articles you can subscribe to my blog.
In the form below you can fill in your email address for a subscribtion.

Take better Photos from your artwork

 

We know how it is, we have just finished our painting and like to make a good picture for your website, Facebook, Twitter, or whatever.
You look outside and it is a cloudy day, not really the right light to make a photo while the colors you carefully painted are so delicate to you.
What can you do? We usually set our camera on automatic, so it takes the most average photo under the circumstances.
But when you do this, its more then likely the colors from your painting are nothing near your photo if the light isn’t good.
The solution is to go look in your camera, if there is a White Balance modus, usually it says ‚ÄúWB‚ÄĚ.
On some cameras you have maybe three choices, and on others you have 20 to choose from.
Mine is a old Canon G3 and I have 9 choices on this one, although the last two are the same.

canonG3

I set my camera on the P of program, so the sharpness and light measuring is still handled by the camera itself.

programknob

And on the back of the display I choose the first WB I take a picture with. Automatic White Balance

10418923_10204292937758556_848373632605398539_n

My light source is a fluorescent lamp from 55 Watt, almost the same as 275 Watt in normal light.
Its daylight light, and it is 5500 Kelvin. Look between 5000 K and 6500 K if you want a fluorescent lamp.
Under 5000 is is to yellow, over 6500 it is become to blue.
Kelvin explained here.

My fluorescent lamp. The cloth is a diffuser.

daglichtlamp

Final result is this one, its not 100%, but good enough to posed.

10592707_10204294441876158_6541789384141716908_n

The first picture I take is with the AWB, automatic White Balance. See the red Arrow. I know for sure it is not the right WB, cause it’s the same as the camera on automatic.

automatic white balance

Second photo is with the White Balance on Sunny, also I know the result will be dramatic, cause a fluorescent light is not the sun. Its called a day light lamp. But its really different from the sun. The result is slightly better but no where near perfect. A bit less yellow I would say.

whitebalance sunny

The next photo is with the WB on Cloudy, so when you are outside and there is no sun, this is the modus you make better pictures then on Automatic. But for our indoor situation not good enough! A bit more yellow then the last one. With clouds the overall color outside is bluish. So to compensate the filter is more yellow.

white balance cloudy

Next photo I take I set the WB on light-bulb. This gives a yellow light, the reaction of your camera is to make a sort of blue filter, so that the yellow light will be balanced. I use no light-bulb so the effect is a blue photo! Without knowing how the original looks, this is for a snow-scene not very wrong. Only again no where near the original.

WB Lightbulb

Now we come to the WB fluorescent, that is the right one for my lamp, so I think it is a better choice then the ones before. And indeed the colors are better, the white is whiter. so the WB is better.

WB Fluoriscent

Then we have another fluorescent choice the  Fluorescent High. this choice is for lights with a higher percentage of Kelvin. About 6500K or higher. the fluorescent light gets more blue, so this WB (filter) is slightly more yellow to balance the blue light. The last WB is for me better I know now!

WB Fluorescent High

Why don’t you just use a camera flash? Well, watercolors are very transparent, so the reflection will be high on your photo. You can take a picture on a angle, then you can use a flash. Better use a tripod without flash! Here below with flash. it’s a very pale watercolor now!

flashlight

We have another WB choice, you can let the camera measure your WB and your light source by doing this! The result is somewhere between the two WB choices from fluorescent light in. I use this one a lot! You are always on the right track with this one!

WB white measurement

I decide to use this one, and work on the lights and so on in windows 10 own photo retouching program.  make it a bit lighter and crop the image.
If you don’t have a photo-program you can try www.pixlr.com

retouche

All the photos I took in this tutorial I made with the same light source, just to figure out what is the best way for me to take a photo from my watercolor. I could do this also outside when it is a cloudy day.
If you don’t have a daylight fluorescent lamp like me, try to be as close as you can with the WB. If it is cloudy outside take a picture with the cloud on, or take a WB measurement.
I hope this will help a bit, and I wish you all success to make better photos from your art work.

This is no way near a tutorial for professional photographers, but just for people that want to make a decent photo from the painting they made.

Edo Hannema

Schut Aquarel Papier

Snow in Woodstock
John Pike Art

Een tijdje geleden werd ik benaderd door de Nederlandse papierfabriek Schut met de vraag of ik bekend was met hun producten met name in aquarelpapier, uiteraard kende ik Schut, vooral omdat als je begint met aquarel-leren iedereen wel de Terschelling Classic probeert, of anders wel zo een blok met een verjaardag ontvangt, als cadeau van mensen bekend met uw hobby.
Je leest je ook boeken over die hobby, en een van mijn eerste boeken was het boek van John Pike watercolors, toentertijd uitgegeven door uitgeverij Gaade

Als je net begint, en je ziet de schilderijen van John Pike, en de meeste op groot formaat 56 X 76 cm op 660 grams Arches papier, dan denk je, als ik zo wil leren schilderen, moet ik dat papier hebben!
Nou, toen ik in de winkel kwam, zakte mij de moed al in de schoenen, want het 660 grams was erg duur, en als je net begint, wil je niet 16 gulden voor een vel papier betalen.|
Maar er was hoop, ze hadden ook goedkopere soorten 300 grams en 185 grams.
Je koopt naast boeken ook tijdschriften, daar had je Bob Tomanovic de prachtige kleurschakeringen maakte met W&N verf op Fabriano Grana Fina, dus naar die verf, en papier. Een deceptie, want de verf is wel goed, maar Fabriano is erg zacht, en als je niet de vastberadenheid hebt van een aquarellist die weet wat die doen moet, kom je met allerlei vlekken te zitten, die niet mooi zijn.
En alle kleur leek met de helft in het papier te verdwijnen. Maar ook dit ligt aan de ervaring van de schilder. Dus geen papier voor beginners!
Dus ik bleef min of meer bij het Arches hangen, achteraf zonde, want als ik er op terug kijk heb ik veel geld uitgegeven aan aquarellen die allemaal zo de vuilnisbak in zijn gegaan.

Ik zag wel Schutpapier liggen bij de verschillende winkels, maar ik keek meestal alleen naar de Noblesse, (100% rag) en die was net zo duur als Arches, dus ging ik voor het bekende.
Onbekend maakt onbemind nietwaar?
En Terschelling was helemaal het aankijken niet waard vond ik, want dat was uit mijn beginperiode, en daar wil ik ver vandaan blijven, die tijd dat ik nog niet kon schilderen.

Totdat ik dus door Schut-papier benaderd werd, en ik een collectie thuisgestuurd kreeg van Terschelling, en dan drie soorten, ik wist niet eens dat ze drie soorten hadden?
Ze stuurde mij de glad hot pressed, de Classic, u weet wel met dat fijne korreltje en de Ruw, nu is deze ruw niet wat u zou denken, maar dit papier heeft een lichte welving, en niet een ruwe korrel.

1544464_10201073318270081_2252294330223994807_n
Omdat mij het oppervlak van de ruwe Terschelling mij het meest aantrok, ben ik daarmee begonnen.
Het is een prachtig mat papier, dat ook mat opdroogt. De lucht en lichte voorgrond is in een keer opgezet, daar overheen is het groen op de voorgrond en de blauwe lijn in de verte gemaakt.
De vuurtoren had ik uitgespaard. Nu liggen er in de duinen niet veel stenen, maar ik maakte ze toch omdat nu eenmaal een leuker plaatje opleverde, en Schilderen is Liegen zegt Kees van Aalst.
10153759_10201078124750240_2959866017228787515_n
De Tweede aquarel op Terschelling Ruw was van het plaatsje Honfleur, door veel schilders gedaan, waaronder Edward Wesson, Edward Seago en John Yardley, ongetwijfeld door veel andere ook, maar deze drie bekoren mij het meest. Eerst werd er een lichte kleur in verschillende schakeringen over het hele vel aangebracht, waarbij ik wel in gedacht hield waar de lichte partijen op het onderwerp moesten komen, daarna werd met dezelfde kleuren de huizenrij aangebracht, waar ik de ramen uitspaarde, en ik probeerde dit met een losse hand te doen, het moet geen net raamwerk worden van vierkantjes. En ik gebruikte flink wat water. De roest roodbruine boom is in werkelijkheid groen, maar paste niet in het geheel, nu rood ook eenmaal de eigenschap heeft om onmiddellijk de aandacht te trekken, is dat mooi meegenomen! Hierna het water en de simpel gehouden weerspiegelingen, en wat donkere details rond de focus.
Het prettige van Schut Terschelling is dat als je wat te donker gaat, je het makkelijk kan terug nemen, je kunt bijna terug op het witte papier zelfs.
Ik vind dat je voor de prijs van Terschelling een prima papier aquarelpapier hebt waarop je verschillende technieken kan toepassen!
10246472_10201087370781385_199599697636254797_n

Het 100% katoen papier, en het topproduct van Schut heet Noblesse,
ik had hoge verwachtingen van dit papier,het voelt lekker aan
en heeft een mooie structuur die er regelmatig uitziet.

buy_now_schut_noblesse
De eerste streken gaan erop, en ja het blijven zachte overgangen, en het papier blijft net lang genoeg nat om in een nat in nat techniek door te werken, ik maak bijna nooit mijn papier nat van te voren, maar schilder met een groot penseel, en introduceer in die wassing mijn zachte andere kleuren, kans op mislukking is wel groter, maar het is ook een techniek die je iets meer houvast geeft en je meer de leiding kan nemen dan op een kletsnat vel.

Lucht en water worden in een keer opgezet, een tweede laag voor de achtergrond, daarna het molentje en dijk als derde laag. kleuren blijven mooi! Ik merk wel dat dit papier een lagere verzadiging heeft dan bv Arches of Saunders, waarbij je onbeperkt kleur kan blijven introduceren.
Bij Noblesse blijft die teveel aan kleur als een soort cluster van pigment op het papier liggen.
Later na droging haal je die makkelijk ook weer weg.
Dit is echter meer een voordeel dan een nadeel, omdat ik zo gewend ben aan die zuigende papier soorten, gebruik ik meer pigment dan nodig is. Kleur die je mengt, en op het papier zet, blijft bijna precies zo staan!
10527645_10201531149275570_977363765452122050_n
Nu maar een tweede proberen, een beetje een abstract industrieel landschap.Rekening houdend met de eigenschappen van Noblesse, ging deze van een leien dakje.
Kleur over kleur, nat in nat, donkere partijen, oplichten, vervagen, allemaal goed!
Inmiddels heb ik twee blokken volgeschilderd, en ben uiterst tevreden.
Ik ga in ieder geval aan Schut vragen, of er naast deze Cold Pressed versie ook nog een echte ruwe gemaakt kan worden. 

1451311_10201718442717789_8353419519032277459_n

Tot hierbij mijn voorlopige verslag van Schut Aquarel papier
Er komt nog Flamboyant, Serene, Elegance, en natuurlijk Schut tekenpapier!

 

Chien Chung Wei Áį°ŚŅ†Ś®Ā

 

On the right is a translation button, you can translate it in the language you choose or want.

Soms, heel soms kom je een schilder tegen die virtuozer is dan alle andere schilders,
zo iemand is Chien Chung Wei, een leraar teken en schildertechnieken in Taipei Taiwan.
Iedere penseelstreek is raak, en vol kleur, texturen en zachte overgangen,
witten worden mooi uitgespaard, maar nooit te opvallend.

988797_620691354652517_38468878_n

Hierboven:
Van warm naar koel, geeft een sfeer van warmte en mist.
Voorgrond hoog in het midden, beide zijdes lager gehouden, en de achtergrond is net andersom.
Dan blijft het boeien! Witte randjes langs de dakranden maakt het levendig, en laat de aquarel sprankelen.

 

1619517_621792324542420_1857513310_n
Weer een (reverse) van warm naar koel, let op de daken, bijna alle daken zijn door middel van de achterliggende gedeeltes uitgespaard, behalve de paar helemaal achterin, die een soort silhouet vormen, wat ook weer afstand cre√ęert!

 

10288702_666592853395700_490025806164520698_n10257190_666592836729035_7978909073502218150_o

Zelfs plein air is deze artiest geweldig, iedereen weet hoe moeilijk het is om buiten te schilderen.
Laag na laag loop je door de aquarel, alsof je door de coulissen loopt.

388344_441976779190643_915947778_n
Groen is een moeilijke kleur, meestal¬† slaat de kleur neer in een saai vlak, maar Chien Chung Wei laat het van het papier spatten, een prachtige nat in nat achtergrond laat de scherpere vormen mooi afsteken. De donker voorgrond met het kleine huisje cre√ęert ook weer afstand en maakt de aquarel ook weer interessanter.

10356185_668299019891750_7352296325881934991_n (1)
Een groot deel is koel, daarom steekt het warme gedeelte mooi af, de reflecties zijn summier weergegeven waardoor het niet op sneeuw lijkt maar je weet dat het hier water betreft.

44388_523556657699321_1448496252_n

Zo mooi warm, de donkere bomen die als tegenhanger de lichte lucht hebben, de warme voorgrond, met daar weer de koel blauwe lucht, dit schilderij is bijna een Yin Yang teken. Toch moet je dit niet zo opvatten, vaak is een schilder op zoek naar harmonie, en dat bereikt die intu√Įtief, gewoon omdat die dit aanvoelt, en het een tweede natuur is geworden.

 

Een stap bij stap voorbeeldserie door Chien Chung Wei

1613762_675097255878593_1721397194243720891_n
Een eenvoudige tekening is voldoende houvast, hoe meer je tekent, des te meer is het gevaar dat je vakjes gaat invullen, leer vertrouwen in je penseel te hebben, en hou het luchtig in deze fase.

10481387_675097259211926_689760436592149018_n
Grote vlakken worden ingevuld en er worden midden-tonen toegevoegd, nog steeds geen details hier!
Bedenk wel de schilder weet precies waar die naar toe wil! Hij heeft het einddoel, net als een schaakgrootmeester in zijn hoofd zitten.

10458347_675097279211924_3248904234240350173_n
Donkere schaduwpartijen worden aangebracht, en figuren worden uitgespaard, de focus wordt nu duidelijk, hij mist hier nog de inleiding naar het onderwerp.

10301431_675097272545258_8093793008346560405_n
Details zijn gemaakt, misschien 10% van het geheel maar onmisbaar, het is een grote stap vanaf de vorige fase, maar ook dit is niet te leren, je voegt toe wat nodig is, ook als het er niet is, je aquarel heeft het nodig.
Door middel van de donkere waterpartij, kom je bij het onderwerp aan, via de richting die de figuur op loopt, kom je bij de dukdalf en de lantaarn terecht, via de lantaarn omhoog, en dan weer links via de rand van de poort brengt je bij het balkon. waardoor je oog via de dukdalf eronder weer beneden komt.
Ik weet best dat je zo niet kijkt, maar het gebeurd in een fractie van een seconde, en dat is wat je raakt in een schilderij.
Een schilderij ga je niet na lang kijken mooi vinden, dat gebeurd in de eerste seconden.
Je bent verliefd op slag of niet.

Met dank aan Chien Chung Wei die ik erg bewonder.

Edo Hannema

Painting a misty scene Plein Air

Adrie Hoekstra and myself went painting on location, the weather forecast was sunny all day!
Well it wasn’t really the case in the morning. It was chilly, and I was happy I brought my fleece jacket.
But when we arrived it was a gorgeous view. The mist above the marshes and the churches just appeared on the Horizon!
tn_DSC09429

The first wash was a grey misty color with a warm touch above the horizon,
I washed the first tones on paper to establish the misty feel. After that, it did take ages to dry it seemed. When the paper was still damp, I painted the distant trees.
Then was the moment I must wait patiently that all was dry, so I could get along, without creating mud.
We did a coffee and Adrie did bring a traditional treat from Zeeland, the Dutch Zeeland that is!
bolus
The sun did came out some more, so I could go on, the churches were put in place with the rest of what was left on my palette,
and the distant line of trees also, I just added some warmer pigments to the same greys on the palette,
so I stayed in balance with my colors.
Grass on the right were done,middle and left, and I made sure it disappeared on the horizon, just by adding water.
I dropped some warm pigments in the wet washes. And I added some heavier color in the water, only in the front!
Drying time again!
tn_DSC09437
After that, I added a few simple details, still not sure about the fence, but what can you do, its watercolor!
I mixed up a dark , and made the details.
For a more dramatic misty feeling, I brushed away some distance views, and decided it was done!
zicht op de Rijp
We did have a fine morning in the Eilandspolder.
tn_DSC09433

This is a edited post, the pigment used are left out this time.

Torre De Belem

DSC09209
John Pike’s Torre De Belem

25 years ago I bought a book from John Pike, and one of the paintings that stood out, was the one from Torre de Belèm.
It was just such a impressing watercolor, the light and the tower itself!
I said to myself, if I ever know how he did this, I give it a try!

So I googled the tower, and chose a photo, that appeared suitable to paint.
I made a simple sketch on forehand, for colors and shadows.
image and sketch
So far so good, the sketch was loose and the colors looked okay.

Next thing to do was the original watercolor, so I decided to take old faithfully Arches, also the paper that Mr. Pike used for decades!
It stays my favorite paper, together with Bockingford.
I have also a lot of Saunders Waterford, but my colors stay pale on this paper, it is simple to use more color, but it is difficult to adjust the amount, when you used to Arches.
In the last movie, Joseph Zbukvic is using Arches for the first time, and on a certain moment he must wash away a whole part of his painting, cause it was way to prominent, he paints on Saunders most of the time! (The Monet water-lilies)
Torre de Belem
The result was clean, and a bit static, but I thought less is more.
But when my wife said, ‚ÄúI don‚Äôt think it is a very good one‚ÄĚ, I knew I must make a new one. And I already signed the painting!
So this was ready for some experiments, I should do some figures, I never make figures, cause I am bad in making them! The light from the tower must be more dramatic, so I need a darker sky!
And a good shadow on the foreground is always a good idea!

Means you have just one go! Well paper enough, and it is fun to buy new stuff!
The result is here below, I am happy with it!
Okay it is not a masterpiece, but it is much better then the first try!
My own Torre de Belem!
Torre de Belem_two

Regards Edo

Dagje schilderen met Kees van Aalst en Adrie Hello

Afgelopen Zaterdag 1 Juni was het dan zover, een dag over aquarelleren en technieken praten, en ook nog gezamenlijk wat schilderen. Adrie Hello was uit Dordrecht gekomen, en we hadden afgesproken bij Kees van Aalst thuis. Kees heeft een grote studio waar we ons met gemak een hele dag konden vermaken, met een schat aan aquarel en ervaring.

Kees liet ons wat technieken zien, met een stadsgezicht, en een een hoeve met terras voor de deur. tot slot een sumi-e bloemenrank.
Om de dag te besluiten hebben we alle drie hetzelfde onderwerp geschilderd, met de abstraherende ondersteuning van Kees.
Het was een geslaagde dag met drie fervente aquarellisten.

Haarlem Vrouwen gasthuispoort

Arches 300 gr/m2
Watercolor and some Karisma colored Pencil

Poortje HaarlemPoortje-Haarlem-foto.jpg
The sign says:
OMdat W11wij oVt ende behoeftICh schenen VerLaten
Heeft HVgo Van AssendeLf hIer gestICht tonser baten
ANNO BARBERA VROVWEN GASTHUVS 1624

It was a guesthouse for woman only!

 

Gevelsteen_vrouwengasthuis

 

CH’NG KIAH KIEAN

The amazing art from Ch’ng Kiah Kiean born in Penang, Malaysia.
Usually he make use of Chinese Ink and watercolor.
For the drawing he uses self-made sharpened sticks from trees and bamboo branches.

The advantages for this kind of drawing tools are that you get more creative lines, and that the outcome is not accurate, unless you draw a lot with these kind of tools, (like Ch’ng Kiah Kiean), then you get used to them! But the lines from the sharpened sticks are making your painting work!
You can make one your own, by sharpening a matchstick with a chisel point, so you can make finer lines, or broader.

Ch‚Äông Kiah Kiean works a lot Plein Air, and is also a member of the famous group ‚ÄúUrban Sketchers‚ÄĚ.
First there is a sketch in pencil, probably a soft 4B, then the ink is added, also diluted with water. Don’t take your best sable to do this, cause ink will damage your brushes.


He also makes his art in the famous Moleskine watercolor booklets

Here below the panorama‚Äďart from Ch‚Äông Kiah Kiean

Visit his site for more beautiful work.
http://www.kiahkiean.com/

JOHN PALMER

Learning from a master watercolorpainter is always good!
A few years ago I took some workshops from Kees van Aalst, and I learned a lot.
Just by watching and analysing watercolours, he showed me to be different in style, and just using a few colours. He made me aware that the painting is more important then the subject you try to paint!
Kees is a great admirer from John Palmer, and he showed me the books from Palmer. They were and are out of print for a few years now, so I tried to get those books true the internet, and after yes….. 19 months I have them both!
The one on the left was a small fortune, thanks to my bank, that not informed me about the costs of 19 ‚ā¨ for alone a money transfer, never the less I am still happy with my 52 ‚ā¨ book! The right one I just paid 15 euros! So that equals the money!
john palmers
John Palmer has a unique style, just like Alvaro Castagnet a very own style has.

But we can learn a lot from looking and observing alone!
The book is wonderful, never I saw in a book so many good hints and tips to make your watercolours better, and you can apply those tips into your own painting style.
I found a small watercolour from John Palmer, were he has painted The Pulteney bridge in Bath, A very complicated scene, with lots of reflections, windows and details.
bath-bridge-1
How did Palmer handled this difficult bridge?
John-Palmer-Pulteney-Bridge
He used just a few colours, a warm yellow, most likely Raw Sienna, and after drying probably a transparent wash from Cobalt Blue over the sky, and not the building, so it stands out against the sky. The edges he didn’t painted much detail in there, just gave us a hint that there is something, but he didn’t want us to look there! The darker colours and the blue tops he painted with Alizarin. A cool red and some Cobalt Blue. The most details are in the neighbourhood of the tower. So that is the part he want you to look! I don’t know if there were reflections on the day that John Palmer painted this scene, but if there were these reflections, they are much to busy for a painting.
So he just added some vertical strokes and some colours he already used to make a unity in this painting!
So the colours are probably these three pigments.
Red = Alizarin Crimson
Yellow = Raw Sienna
Blue = Cobalt Blue
Or something like these colours

Less is More
John Proves it!

Edo

The picture from the books is from Peter Ward
http://watercolourfanatic.blogspot.nl/2011/12/john-palmer.html

;

TATA STEEL

The reference picture made by Adrie Hoekstra

 

After a simple sketch I make some marks with blue masking fluid, cause some fine lines are impossible to paint around.
I could make them afterwards with gouache, but the white of the paper will always be the best!
I added the first wash from French Ultramarine and Indian red, to make a deep warm bluish grey.
I wetted the areas that I  want to paint, I leave the chimneys untouched!
The foreground  is snow with touches of  Burnt Sienna.
No details!!!!

Second wash, with  Raw Sienna I make some buildings, and with Indian Red And French Ultramarine, be sure you make the chimneys straight as possible cause it looks odd to make it crooked!
Still no details!!

With a dark mixture I add details and make the buildings more alive with dots and fine lines. I also add darker bits of Burnt Sienna in the distant buildings, this bit cannot be learned, its a feeling what you add or not add to a watercolor.
My friend Kees van Aalst would say, the watercolor will tell you what he misses!
Don’t overdo details.
The rule is “Less is More”

have fun!

MEL STABIN

If you want to make wonderful watercolor figures, or landscapes that glow, you are on the right address with Mel Stabin. Mel is a American artist that wrote several books, and give workshops in this medium for a long time!

stabin1

The Figure in Watercolor: Simple, Fast, and Focused

mel stabin wc

Sold Paintings 5-3

Stabin1_600x402

Back to the homepage
click here

THOMAS W SCHALLER

Ik moet zeggen ik ben best trots op mijn eerste artikel in Palet. Toen ik net met schilderen begon, was Palet en tekenstift een geliefd blad, waar ik uren in kon bladeren en leren. 

Nu is het niet zo dat ik met mijn eigen schilderijen erin sta, maar mijn goede Amerikaanse vriend Thomas Schaller.
Het leuke was dat deze Tom in zijn studentenjaren in Delft gewoond heeft, terwijl die in Den Haag een stage liep.
Hij liep in die tijd ook al met een schetsboek op zak, net als ieder andere kunstenaar dat heeft!
En hij stuurde uit die tijd ook nog wat schetsjes mee.
Man, wat had die toen al een talent!
Thank you very much Tom!!

Het hele artikel is te lezen in de Palet die net uit is. Aug/Sep 2011.

JM1 JM2

JM3 JM4

Back to the homepage.
Click here

PHILIP JAMISON

I am so happy with my new/old book!
A book from Philip Jamison, a real master in watercolor.
His work look very simple, but still they are complex .
The counter change in his pictures is great!
The winterscenes are marvelous!
Considering the paintings are made in the 60-ties!
Here below a few examples!
—————————————————————————

Ben blij met mijn nieuwe oude boek!
Philip Jamison, is echt een vakman!
Zijn aquarellen stralen een eenvoud uit, maar zijn toch complex!
De donker/lichtverhoudingen zijn super!
De winterlandschappen zijn voor mij echt geweldig!
Als je bedenkt dat de schilderijen uit de jaren 60 komen!
Hieronder een paar voorbeelden!

Back to the homepage.
Click here

ALWYN CRAWSHAW OUTDOORSET

Jaren geleden zag ik de serie Alwyn Crawshaw met zijn vrouw June op vakantie op Mallorca. De serie was door de BBC gemaakt, en was verdeeld in 8 afleveringen. Het was vooral hoe Alwyn zijn schilderijen maakte, wat mij zo aantrok. Hij maakte reisschetsen, en vulde die dan in met aquarelverf. Nou kan Alwyn wel erg goed tekenen, dus het werd al gauw mooi, maar hij zei er altijd bij, “Its a sketch” and “dont fiddle”, hij heeft gelijk, het gaat er niet om wat je maakt, het gaat erom dat je er plezier in hebt wat je maakt! Lukt het niet, maak je er gewoon nog een! Wat verder opviel was dat tijdens die serie Alwyn met een wel heel erg leuk outdoor aquarelsetje schilderde! Ik heb dat toen onder de aandacht gebracht van Martin Brinkhuis, en die heeft het voor een korte tijd in zijn assortiment opgenomen. 125 gulden moest ik er voor betalen! maar ik heb het nog steeds en het voldoet nog immer prima!
Daler Rowney was toen de maker van deze set!

Back to the homepage.
Click here